weeping sakura all gone 03132012

โกรธ–สิ่งของมีไว้ให้ใช้ และ คนมีไว้ให้รัก (ตอนจบ.)

สิ่งของมีไว้ให้ใช้ และ คนมีไว้ให้รัก เรื่อง “โกรธ” ความรัก ความสวยงามตามธรรมชาติ และต้นไม้เล็กๆ มีคุณค่ามากมายกว่าวัตถุที่เราหาซื้อมาราคาแพง ขณะที่ชายคนหนึ่งกำลังขัดล้างรถอย่างขะมักเขม้น ลูกชายวัย 4 ขวบ ก้มลงเก็บก้อนหินขึ้นมา แล้วบรรจงขูดขีดไปบนด้านข้างของตัวรถ พักใหญ่ต่อมา… เมื่อพ่อได้ยินเสียงครูดของหิน ก็เกิดความฉุนเฉียว โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ เขากระชากมือลูกมา ตีลงบนมือน้อยๆ นับครั้งไม่ถ้วน โดยไม่ทันนึกว่าตนได้ถือก้อนหินก้อนที่ลูกนำมาขูดรถอยู่ในมือ ณ โรงพยาบาล.. นิ้วลูกชายถูกตัดออก เพราะกระดูกแตก จนหมอไม่สามารถเชื่อมต่อได้ ขณะที่พ่อเข้ามาดูลูกในห้อง ลูกมองพ่อด้วยสายตาปวดร้าว […]

2 park 2011

โกรธ–สิ่งของมีไว้ให้ใช้ คนมีไว้ให้รัก (1)

สวัสดีค่ะ ทุกคนที่แวะเข้ามาหามุมเงียบๆ อ่านเรื่องราวหลากหลาย หลายรสชาติ ในโรงเรียนเด็กวัดปรียา ใครมีความคิดเห็นหรือมีเรื่องราวที่ขียนเองหรือมีสาระที่มีประโยชน์และอยากแบ่งปัน ขอให้ลงทะเบียนเพื่อเข้าโรงเรียนก่อน เพื่อความปลอดภัย ดิฉันจะได้ปลดล็อกให้เข้ามาโพสในโรงเรียนได้ เพราะตามที่ทราบกันดี โรงเรียนเด็กวัดปรียามีปัญหา เรื่องราวและเนื้อหาที่เขียนในโรงเรียนหายไปแล้วสามครั้ง ครั้งนี้เป็นครั้งที่สาม หวังว่าทุกคนคงเข้าใจ และดิฉันเป็นเพียงคนเดียวที่นำเรื่องต่างๆมาใส่ในโรงเรียนเด็กวัดปรียา โดยแบ่งเวลาที่พอจะหาได้เพื่อเข้ามาโพสให้ทุกคนได้อ่าน บางครั้งก็แทบจะไม่มีเวลา ต้องขออภัยมาณที่นี้ด้วย วิวข้างทางที่ขับไปทำงานด้วยกันแทบทุกวัน    เรื่องที่เอามาให้อ่าน เป็นเนื้อหาที่เพื่อนรักส่งมาให้อ่านเมื่อเจ็ดปีที่แล้ว พอดีต้องเขียนเรื่องต่างๆบังเอิญเจอเรื่องที่จะโพสให้อ่านนี้ เพราะชอบเนื้อหา นอกจากนั้น อ่านเรื่องนี้แล้ว รู้สึกเป็นเรื่องที่เป็นไปได้ และไม่เกินความเป็นจริง เพราะบ้านเรา บางคนรักรถ […]

chocolate piece

ใครอยากรู้สาเหตุ–โรคขาดวิตามิน “ส” (ตอนจบ)

ค่านิยมและการปลูกฝังที่ได้มาตั้งแต่เด็ก เมื่อเห็นอุปสรรคต่างๆที่ทำให้นักศึกษาไทยไม่ค่อยมีความคิดสร้างสรรค์ดังกล่าวที่ว่านี้เองแล้ว ขั้นตอนต่อไปที่จะต้องคิดก็คือ อะไรเป็นตัวผลักดัน และตัวเร่งที่ทำให้นักศึกษาไทยออกมาในลักษณะดังกล่าวที่ว่านี้ สำหรับจุดนี้ดิฉันคิดว่า อุปสรรคที่ว่านี้ก็คือ ค่านิยมและการปลูกฝังที่ได้มา ตั้งแต่เด็กเพราะในสังคมไทย ญี่ปุ่นเกาหลี และจีนอย่างน้อยที่สุดต่างก็มีจุดร่วมที่ว่า ตั้งแต่เด็กส่วนใหญ่โดยเฉพาะครอบครัวที่มีอันจะกิน เราจะได้รับการเลี้ยงดูอย่างประคบประหงม และได้รับการดูแลอย่างดี จากพ่อแม่ และญาติพี่น้อง และได้รับการอบรมให้เป็นเด็กดีอยู่ในโอวาทของพ่อแม่ ครูบาอาจารย์ รู้จักอ่อนน้อม เชื่อฟัง หัวอ่อน ไม่เป็นคนก้าวร้าว ที่โรงเรียน ครูจะเปรียบเสมือนพ่อแม่คนที่สอง ที่ทำหน้าที่คอยดูแลสั่งสอนเรา ดังนั้นเด็กดีในสายตาครูก็คือ เด็กที่มีความประพฤติเรียบร้อย เชื่อฟัง อยู่ในโอวาทของครู หัวอ่อน […]

ใครอยากรู้สาเหตุ–โรคขาดวิตามิน “ส” (4)

“สิ่งที่ขาด และพร่องในตัวนักศึกษา” จากการพูดคุยและเปลี่ยนความคิดเห็นกับนักศึกษาที่รักความก้าวหน้าและกระตือรือร้นที่จะเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ นักศึกษาเอง เมื่อดิฉันให้คำแนะนำอะไรไป นักศึกษาเองจะพยายามนำไปคิดต่อ ก่อให้เกิดความรู้สึกกดดัน กลัดกลุ้มใจ ที่นักศึกษาเองสารภาพว่าพยายามจะใช้หัวคิดเท่าไรตามที่ดิฉันแนะนำไป แต่คิดเท่าไรก็คิดไม่ออกว่าควร จะทำอย่างไรดี เพราะไม่เคยถูกสอนให้รู้จักคิดเองอย่างจริงจังนั่นเอง เราคงไม่ปฎิเสธว่า จากการเรียนการสอนในบ้านเราตั้งแต่เด็กเราไม่ได้สอนให้นักเรียนรู้จักคิดเอง หรือเมื่อไม่เข้าใจ เราก็ไม่มีวิธีการหรือมีการสนับสนุนให้นักเรียนมีความกล้าที่จะถามครูผู้สอน ดังนั้นการที่จะบอกให้นักเรียน และนักศึกษาไปคิดเองและเรียนเองนั้นจึงไม่ใช่เรื่องที่ทำได้อย่างง่ายดาย จึงเป็นประเด็นที่ดิฉันต้องเก็บมาคิดต่อ ดิฉันใช้เวลาสังเกต รวบรวมข้อมูลและใช้เวลาพูดคุยกับนักศึกษา เพื่อที่จะสาเหตุว่าอะไร คือสิ่งที่ขาดหรือพร่องในตัวนักศึกษาเพื่อจะได้นำไปใช้แก้ไขปรับปรุงได้บ้าง จากการพูดคุยกับนักศึกษา ดิฉันเริ่มเห็นสิ่งที่ขาดในตัวนักศึกษาอย่างมาก นับตั้งแต่ การที่นักศึกษาขาดการสังเกต และขาดความสนใจ เป็นต้น สิ่งที่ขาดหายไปในตัวนักศึกษาไทยนั้น […]

ใครอยากรู้สาเหตุ– โรคขาดวิตามิน “ส” (3)

ดิฉันสนใจและอยากแสวงหาคำตอบที่ว่า ทำไมนิสิตและนักศึกษาไทยที่อยากเรียนต่อได้ปริญญาโทและเอก หรือนักศึกษาไทยที่ไปเรียนต่อในประเทศญี่ปุ่นไม่ว่าระยะสั้นหรือยาว ทั้งที่เป็นนักศึกษาที่มีผลการเรียนดีมาก ทำไมจึง “เรียนเอง คิดเองและทำอะไรเองไม่เป็น และไม่ค่อยมีความคิดที่สร้างสรรค์” อะไรเป็นอุปสรรคที่ทำให้นิสิตนักศึกษาไทยส่วนมากออกมาในรูปลักษณะที่ว่านี้ ดิฉันขอเขียนจากมุมมองที่ตัวเองเคยเป็นนักเรียนและนักศึกษาไทยคนหนึ่งที่ผ่านระบบการศึกษาในประเทศไทย ญี่ปุ่น และอเมริกามาก่อน และมีโอกาสคลุกคลีกับนักศึกษาไทย และญี่ปุ่นเพื่อที่จะค้นหาคำตอบในการที่จะแก้ปัญหาที่ว่านี้ “จุดมุ่งหมายของการเรียน” จากประสบการณ์การสอนนักศึกษาไทยไม่มีอะไรที่ยากและลำบากเท่ากับการที่จะสอนให้นักศึกษาไทย “รู้จักคิด และกล้าตัดสินใจทำอะไรด้วยตัวเอง” ทุกครั้งที่ถามนักศึกษาไทยว่า ทำไมจึงเลือกเรียนทางด้านนี้ เรียนจบแล้วจะนำความรู้ที่เรียนไปทำอะไรในอนาคต คำตอบที่ออกมาจะคล้ายกันมากก็คือ “ยังไม่รู้ ยังไม่ได้คิด” สรุปง่ายๆก็คือ เรียนจบแล้ว จะเอาความรู้ไปทำอะไรได้บ้างนั้นไม่สำคัญเท่ากับการที่ ไปเรียนเพื่อให้ได้ใบปริญญาบัตร หรือดีกรีไวกลับไปอวดคุณพ่อคุณแม่และญาติพี่น้องว่า ตัวเองเรียนสำเร็จได้ปริญญาจากเมืองนอกหรือเป็นนักเรียนจบจากเมืองนอกก็พอแล้ว ค่านิยมที่ว่านี้ยังใช้ได้ดีในบ้านเรา “ใบปริญญากันหมากัด” […]

ใครอยากรู้สาเหตุ โรคขาดวิตามิน “ส ” (2)

  “เรียนอย่าง ทำงานอีกอย่าง” มีเพื่อนหลายคนที่เรียนจบมาทางด้านนิติศาสตร์ แทนที่จะไปทำงานที่เกี่ยวกับกฎหมายหรือเป็นทนายความ กลับไปทำงานเป็นพนักงานธนาคารหรือไม่ก็ทำการค้าขาย เป็นต้น พูดง่ายๆก็คือ วิชาความรู้ที่เรียนจากมหาวิทยาลัย พอเรียนจบออกไปทำงาน งานที่ทำ แทบจะเรียกว่า “สวนทางกับสิ่งที่เรียนมา” หรือแทบจะไม่มีความเกี่ยวข้องและสัมพันธ์กันเลยก็ว่าได้ ตราบใดที่เรายังไม่อาจแก้ปัญหาที่ว่านี้ได้ เราคงไม่มีทางที่จะมีบุคลากรที่มีความเชี่ยวชาญเฉพาะด้านเข้าไปทำงานในหน่วยงานต่างๆได้ “นักศึกษาไทยทุนรัฐบาลญี่ปุ่น” ขอยกตัวอย่างแนวโน้มนักศึกษาไทยที่ได้ทุนไปเรียนปริญญาโทหรือเอก ทางด้านภาษาญี่ปุ่นที่ประเทศญี่ปุ่น พอเรียนสำเร็จจบจากญี่ปุ่น กลับไปเมืองไทยแทนที่จะเป็นอาจารย์สอนภาษาญี่ปุ่น แต่กลับไปทำงานเป็นเลขานุการหรือเป็นล่ามให้กับบริษัทญี่ปุ่นซึ่งความรู้ที่เรียนเป็นอาจารย์กับทำงานบริษัทแทบจะเรียกได้ว่าไม่เกี่ยวข้องกันเลย ถ้าอยากจะเรียนเป็นล่ามหรือเป็นเลขานุการจริงๆ ก็น่าจะไปเรียนต่อโรงเรียนที่สอนเกี่ยวกับทางด้านเลขานุการไม่ดีกว่าหรือ มาทนเรียนอะไรกับวิธีการสอนภาษาญี่ปุ่นหรือการจัดหลักสูตรไปทำไม เพราะกลับไปเมืองไทยก็ไม่ได้ใช้ เสียเวลาและเสียดายทุนรัฐบาลญี่ปุ่นที่ได้รับ แต่ในขณะเดียวกันก็เห็นใจและเข้าใจดีว่านักศึกษาบางคนเรียนจบกลับไปอยากเป็นอาจารย์ แต่มหาวิทยาลัยในบ้านเรากลับไม่มีตำแหน่งให้ แถมเงินเดือนข้าราชการก็น้อยมาก ถ้าไม่ใช่ใจรักจริงๆก็คงไม่มีใครอยากจะเป็นอาจารย์สอนหนังสือก็ว่าได้ […]

ใครอยากรู้สาเหตุ—โรคขาดวิตามิน “ส” (1)

โรคขาดวิตามิน “ส” ดิฉันมั่นใจว่า แทบทุกคนที่ผ่านการศึกษาและเรียนจบจากมหาวิทยาลัยในบ้านเรา แทบทุกคนคงจะเคยพูดกับเพื่อนๆหรือเวลาที่พูดถึงสมัยที่เราเรียนในรั้วมหาวิทยาลัย สมัยที่เราเป็นนักเรียน และนักศึกษา เราทุกคนรู้ดีว่า ปัญหาการศึกษาในบ้านเรา ยังต้องพัฒนาและปรับปรุงอีกมาก เราไม่เพียงแต่ขาดบุคลากรที่มีคุณสมบัติ ขาดวิธีการสอนที่ดีมีประสิทธิภทพและขาดอุปกรณ์การสอนที่ทันสมัย ตลอดจนปัญหาต่างๆอีกมากมาย บทความนี้เขียนเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน ปี ค.ศ. 2001 หรือเมื่อ 18 ปี ที่แล้ว ก่อนที่ดิฉันจะขอเกษียณตัวเองลาออกจากการเป็นข้าราชการประจำญี่ปุ่นและเป็นอาจารย์สอนในมหาวิทยาลัยในญี่ปุ่น อย่างเป็นทางการในวันที่ 1 ตุลาคมปี ค.ศ. 2002 บทความนี้ อาจจะเป็นบทความที่เขียนขึ้นด้วยความรู้สึกที่ดิฉันเองต้องยอมรับว่า ผิดหวังกับตัวเองในฐานะที่เป็นเรือจ้างที่ไม่อาจทำอะไรในการเปลี่ยนแปลงระบบการศึกษาของประเทศไทยได้เหมือนที่เคยตั้งความหวังไว้ เพราะระบบการเรียนการสอนในบ้านเรา ยังเป็นระบบการสอน ที่ไม่สอนให้นักเรียน นักศึกษารู้จักคิดเอง […]

Flowers at BHH 6 2017

สยามเมืองยิ้มที่รัก

สยามเมืองยิ้มที่รักของฉัน ในส่วนลึกของจิตใจของฉัน ทุกครั้งที่ฉันก้าวเท้าเหยียบลงแผ่นดินบ้านเกิดของตัวเอง ที่รู้จักกันดีว่า “สยามเมืองยิ้ม หรือดินแดนแห่งรอยยิ้ม”ของคนไทย ทันที่ที่ไปเครื่องบินบินร่อนลงสู่สนามบิน ฉันมองออกไปนอกหน้าต่างเครื่องบิน บรรยากาศหญ้าเขียวชอุ่มของทุ่งนาเมื่อหลายสิบปีก่อนของสนามบินดอนเมือง ทันที่ที่เครื่องจอดและผู้โดยสารต่างเตรียมตัวเก็บสัมภาระ เพื่อจะลงจากเครื่องบิน ช่วงเวลานั้น ฉันจะเกิดความรู้สึกดีใจ ตื่นเต้น  “คิดถึง” บรรยากาศเก่าๆในบ้านเกิดตัวเองสมัยที่อาศัยอยู่ที่เมืองไทย ถ้าจะให้นับนิ้วตัวเอง และถามตัวเองว่ากี่ปีแล้วหนอ วันที่ฉันเดินทางออกจากบ้านเกิดตัวเอง มุ่งหน้าไปแสวงหาวิชาความรู้และใช้ชีวิตในต่างประเทศ หรือที่รู้จักกันดีว่า  หรือ “ดินแดนอาทิตย์อุทัย” หรือ “ประเทศญี่ปุ่น” หลังจากได้รับใบเกรดว่าสอบผ่านทุกวิชา แล้ววันรุ่งขึ้น ฉันก็เดินทางออกจากบ้านเกิดของฉัน จากวันนั้นจนถึงวันนี้  ณ เวลานี้ […]