125087

ขอถามความในใจ ริคิว (จบ)

แม้จะรู้ว่าเป็นวันสุดท้ายก็ตาม ฉากสำคัญอีกฉากหนึ่งในหนังที่สร้างได้ประทับใจมากอีกฉากก็คือ ฉากที่ ฮิเดะโยะไปงานเทศกาลพิธีการชงชาที่เขาให้จัดขึ้น เขาได้เห็นผู้คนมากมาย เขาตกใจมากเมื่อเห็น ชาวบ้านต่างพากันไปแย่งดูพิธีชงชาของพระริคิว ฉากที่ฮิเดะโยะชิ ไปเห็นสภาพความเป็นจริงและความยิ่งใหญ่ของพระริคิว ผู้ซึ่งครั้งหนึ่งพระริคิวเคยช่วยชีวิตของเขาไว้ จากการถูกประหารชีวิตโดยโอะดะ ฮิเดะโยะชิย่อมเคารพและนับถือพระริคิว แต่เมื่อกาลเวลาเปลี่ยนไป ความเป็นตัวตนของพระริคิวนั้น ยิ่งวันยิ่งใหญ่และมีอำนาจ แข่งบารมีกับ         ฮิเดะโยะชิ และยิ่งวันพระริคิว ก็เป็นที่รู้จักของคนมากขึ้นทุกที ขนาดที่ทางวัดและประชาชนร่วมกันสร้างรูปปั้นให้พระริคิวเป็นที่ระลึก พอฮิเดะโยะชิไปเห็นรูปปั้นของพระริคิวที่ยืนอยู่ และมองลงมาข้างล่างในวัด ฮิเดะโยะชิเกิด ความรู้สึกหวาดกลัวว่า ถ้าเขาปล่อยทิ้งไว้อย่างนี้ สักวันพระริคิวจะยิ่งใหญ่เกินกว่าที่เขาจะควบคุมได้ ความรู้สึกอิจฉาคงเป็นอารมณ์ความรู้สึกที่เกิดขึ้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ดังนั้น พอฮิเดะโยะชิไปถึงสถานที่ที่พระริคิว กำลังสาธิตพิธีการชงชา […]

images

ขอถามความในใจ ริคิว(3)

คิดถึงอดีตสมัยเด็ก พอพระริคิวออกไปแล้ว ฮิเดะโยะชิ นั่งมองข้าวเดือยในชาม และบ๊วยเค็มดอง (umeboshi)หนึ่งลูกที่พระ   ริคิวให้มา แล้วก็ยกชามข้าวเดือยขึ้นพลุ้ยกินด้วยความเอร็ดอร่อย จนหมดเกลี้ยง หลังจากที่ ฮิเดะโยะชิกินข้าวเสร็จแล้ว พระริคิวก็เข้าไปนั่งในห้องพิธีชงชา โดยที่พระริคิวนั่งตรงข้ามกับ    ฮิเดะโยะชิ …. ฮิเดะโยะชิถามพระริคิวว่า “ข้าวเดือยที่ยกมาให้กิน ท่านคงเห็นว่า ข้าฯมีกำเนิดมาจากตระกูลชาวนาที่ต่ำต้อย ยากจนใช่ไหม” หลังจากถามคำถามพระริคิวแล้ว ฮิเดะโยะชิก็ยังอยู่ในสภาพอารมณ์ที่ว่า ข้าวเดือยที่พระริคิวให้เขากินชามนั้น ทำให้เขาหวนระลึกถึงสมัยตอนที่เขาเป็นเด็กยากจน ฮิเดะโยะชิ เล่าให้พระริคิวฟังว่า “ตอนที่ข้าฯยังเป็นเด็ก แม้ว่าครอบครัวจะยากจน แต่เราก็มีชีวิตสบาย พอตกกลางคืน […]

Sound beach 1 august272013

ขอถามความในใจ ริคิว (2)

ในที่สุดจากพลทหารคนโปรดของ โอะดะ ซึ่งก็คือ ฮิเดะโยะชิในสมัยนั้น เขาก็ได้ก้าวขึ้นสู่ตำแหน่ง ดะอิเมียว ปกครองประเทศญี่ปุ่น ในเรื่องที่จะเขียนให้อ่าน ตัวละคร คือ  ริคิว เขาเป็นพระและเป็นเจ้าพ่อที่มีชื่อเสียงโด่งดังที่สุดในพิธีชงชาญี่ปุ่น ตั้งแต่สมัย โอะดะ จนถึง สมัยฮิเดะโยะชิผู้เป็นใหญ่ปกครองแผ่นดินญี่ปุ่น แต่จากการที่พระริคิว เป็นพระที่มีชื่อเสียงโด่งดังในพิธีชงชา ยิ่งวันพระริคิว ก็ยิ่งมีชื่อเสียง เป็นที่นับหน้าถือตาของประชาชนแต่ด้วยรสนิยมที่ชอบอะไรฉูดฉาดจากความไม่มีสกุลรุนชาติและความไม่มีสุนทรียภาพของฮิเดะโยะชิ ทำให้พระริคิว และฮิเดะโยะชิ ไม่ลงรอยกัน ยิ่งวันพระริคิว กลับเป็นบุคคลที่ประชาชนเคารพนับถืออย่างมาก พระริคิวมีอิทธิพลต่อความคิดของคนทั่วไปในสมัยนั้นอย่างมาก ผลที่จากความโด่งดังของพระริคิวและมีชื่อเสียงของพระริคิว ไปบดบังรัศมี ความเป็นผู้ยิ่งใหญ่ […]

ขอถามความในใจ ริคิว (1)

สวัสดีค่ะเพื่อนๆทุกคน ใครที่สนใจญี่ปุ่น และอยากรู้เรื่องญี่ปุ่น เชิญเลยค่ะ บทความนี้เคยเขียนใน คุยกับวินทร์ หรือ คุณ วินทร์ เลียววารินทร์ นักเขียนซีไรท์สองครั้งและศิลปินแห่งชาติ วันนี้ ขอแวะเข้ามาเขียน เกร็ดความรู้และความประทับใจที่เก็บตก เกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่าง ฮิเดะโยะชิ แลพระริคิว ที่ได้จากการบันทึกในประวัติศาสตร์ และจากหนังเรื่อง “ริคิว นิ ทะซึเนะ โยะ”(利休にたずねよ) หรือ ชื่อเรื่องว่า“ขอถาม(ความในใจ) ริคิว ความรู้พื้นฐาน ก่อนอ่าน สำหรับคนที่ไม่รู้หรือยังไม่เคยได้ยินชื่อเสียงของฮิเดะโยะชิ โทะโยะโทะมิ […]

Charles Baggage's Difference Engine No. 2

วิ่งตามฝัน ของ Charles Babbage (จบ)

ขอสรุปที่เขียนมาจะได้เข้าใจง่ายๆอีกครั้งว่า เครื่องที่โชว์ในพิพิทธภัณฑ์ในอเมริกาที่โชคดีมีโอกาสไปเห็นของจริงมานี้ เป็นเครื่องที่ มหาเศรษฐีชาวอเมริกัน จ้างให้คนสร้างที่อังกฤษสร้างจาก เครื่อง No. 2 ของ Charles Babbage ในลอนดอน ให้เขาอีกเครื่อง โดยเลียนแบบเครื่องที่ทำขึ้นมาใหม่ในอังกฤษ ด้วยราคา หนึ่งล้านเหรียญสหรัฐฯ และทางพิพิทธภัณฑ์ ขอยืมเจ้าของที่เพิ่งได้มาจากอังกฤษมาตั้งโชว์ และสาธิตวิธีการใช้ของเครื่องนี้ ให้คนที่อาศัยอยู่ในอเมริกาที่สนใจเข้าชมได้ฟรี หลังจากนั้นก็จะส่งเครื่องนี้ คืนให้แก่เจ้าของมหาเศรษฐี เป็น Private Collection หรือของสะสมส่วนตัวที่จะไปตั้งวางใน แกลเลอรี่ของมหาเศรษฐี เราคงจะมีความรู้สึกทั้งทึ่ง และไม่เชื่อสายตาก็ได้ ว่าอะไรก็ตามที่ชาวตะวันตกคิดค้น และประสบความสำเร็จ หรือ ถ้าทางเอเชียก็คงมีประเทศญี่ปุ่นที่กู้หน้ากู้ตาสร้างสิ่งต่างๆ ที่มีชื่อเสียงเป็นทียอมรับของคนทั่วโลกได้ สิ่งที่เขาใฝ่ฝันที่จะสร้าง สิ่งที่เขาเหล่านั้นใฝ่ฝันมันช่างแตกต่างกับคนในบ้านเรา […]

Charles babbage july2011

เครื่องคิดเลข ของ Charles Babbage (4)

เพิ่งจะเจอ youtube นี้ เอามาแปะอีก เผื่อใครอยากฟังซ้ำ http://www.youtube.com/watch?v=0anIyVGeWOI คงจะทำให้เราเข้าใจว่าเครื่องคิดเลขนี้หน้าตาและระบบเป็นยังไงมากขึ้น วันที่ไปที่พิพิทธภัณฑ์คอมพิวเตอร์ ผู้อำนวยการของพิพิทธภัณฑ์ที่ไปดูมาออกมาอธิบาย เครื่องคิดเลขจำลองที่สร้างให้เศรษฐีอเมริกัน ด้วยราคา หนึ่งล้านเหรียญสหรัฐฯ และขอยืมมาโชว์ให้คนทั่วไปได้ดู ก่อนจะส่งไปบ้านส่วนตัวของเศรษฐีอเมริกัน ที่สั่งซื้อจากอังกฤษ ฟังแล้วทึ่ง และประทับใจมาก แต่คำอธิบายเข้าใจค่อนข้างยาก เพราะมันซับซ้อน ฟังแล้วมึนเหมือนกัน พอดีโชคดีเจอyoutube นี้ ก็เลยเข้าใจมากขึ้น เลยเอามาให้ฟัง น่าสนใจมาก ไม่เข้าใจหมด ไม่เป็นไร แต่อยากจะให้ดูว่า หัวสมองของคนสมัยก่อน สร้างสิ่งที่มีค่า หรือมรดกตกทอดทิ้งไว้ให้คนรุ่นต่อไปและจากเครื่องคิดเลขของ Charles Babbage […]

charles Babbage calculator july2011

เครื่องคิดเลข ของ Charles Babbage (3)

ครื่องนี้เป็นเครื่องจำลองที่ขอให้ สร้างขึ้น ราคาล้านเหรียญ เครื่องที่พอดีไป ดูมาที่พิพิทธภัณฑ์คิวเตอร์ที่ ซิลลิคอนเวลลี เมื่อสิบสามปีที่แล้ว ก่อนที่เจ้าของหรือเศรษฐีอเมริกันที่จ้างให้ทำ จะขนไปที่บ้านของเขา ขอเล่าอย่างง่ายๆ ตามที่พอจะจำได้ เพราะไม่ได้เรียนมาทางวิทย์ แต่ประทับใจเราจะได้รู้ว่า น่าทึ่งขนาดไหน ที่ว่าเมื่อร้อยกว่าปีที่แล้ว มีคนอังกฤษหรือนักคณิตศาสตร์คิดเครื่องคิดเลขมหัศจรรย์นี้ขึ้นมาโดยที่คนในสมัยนั้น ไม่มีใครแยแส แถมหัวเราะเยาะคิดว่า เครื่องที่ Charles Babbage คิดไม่มีทางที่จะใช้งานอะไรได้ และคงจะไม่มีความสำคัญอะไรมากมายขนาดนี้ Charles Babbage ใช้เวลาคิดค้น ประดิษฐ์เครื่องคิดเลขนี้ออกมา แต่เป็นที่น่าเสียดาย (เป็นเรื่องธรรมดา ขนาดแค่หนังสือที่มีคุณค่าพยายามจะเขียน […]

charles Babbage calculator july2011

“ขอให้คนสมัยต่อไปเป็นผู้ตัดสิน” Charles Babbage (1)

บทความนี้ เขียนเมื่อ ปี 2011 ในโรงเรียนเด็กวัดปรียา แต่บัดนี้ เรื่องราวถูกแฮ็กไปแล้ว พอจะหาต้นฉบับเจอเลยนำมาเขียนใหม่ ให้ชีวิตใหม่กับเรื่องที่เขียน เขียนโดย: ปรียา อิงคาภิรมย์      วันนี้วันหยุดยาวในเมืองไทย ทำให้คิดถึงเมื่อสิบสามปีที่แล้ว ตอนที่อยู่คาลิฟอร์เนียร์แล้วหาเวลาไปเที่ยว  พิพิทธภัณฑ์คอมพิวเตอร์ 2007 พอดีมีนิทรรศการโชว์ เครื่องคำนวณ หรือเครื่องคิดเลขแบบอัตโนมัติที่ Charles Babbage คิดขึ้น ที่พิพิทธภัณฑ์คอมพิวเตอร์ บทความนี้โพสให้คนที่สนใจอ่านไปแล้วเมื่อหลายปีที่แล้ว วันนี้คิดว่าน่าจะเอามาโพสให้น้องๆ ที่มีศักยภาพ มีความคิดอ่าน รู้จักคิด รู้จักอ่าน รู้จักแสวงหาความรู้ […]

bashoo no ki

กวีชื่อดัง มะทซึโอะ บะโช 芭蕉松尾 (จบ

จากบทกวีนี้ เราคงจะเห็นได้ว่า เขามีความสัมพันธ์ทางด้านจิตใจที่แน่นแฟ้น ตลอดจนความรู้สึกร่วมกับต้นกล้วยซึ่งปลูกไว้หน้ากระท่อมของเขา คงเป็นเสมือนเพื่อนคนเดียวของเขาในคืนฝนตก คนที่ไปมาหาสู่เขา ส่วนใหญ่คงจะมองเห็นต้นกล้วย เพราะปลูกสูงโด่เด่อยู่หน้ากระท่อม คนที่ไปมาหาสู่เขาคงมองว่า ต้นกล้วยนั้นก็คงเป็นเพียงต้นกล้วยธรรมดาต้นหนึ่งเท่านั้น บางคนอาจจะเห็นความผูกพันที่เขามีต่อต้นกล้วยที่ปลูกหน้ากระท่อมของเขาว่าคงไม่ใช่ต้นกล้วยธรรมดา หลังจากที่เขาย้ายเข้าไปอยู่ในกระท่อมหลังนั้น คนที่ไปมาหาสู่บะโช จะเรียกว่า ‘กระท่อม’แต่พอเห็นว่าบะโชมีความผูกพัน และรักต้นกล้วยต้นนั้นอย่างมาก คนที่ไปมาหาสู่ก็เลยตั้งชื่อกระท่อมหรือบ้านพักของเขา เวลาที่พูดถึงกระท่อมของเขาว่า  บะโช 芭蕉ばしょう หรือ ‘ต้นกล้วย’ จากนั้นมา คนที่ไปมาหาสู่แทนที่จะเรียกว่า ‘กระท่อม’กลับเปลี่ยนไปใช้ชื่ออาจารย์ที่สอนบทกวีให้พวกเขาว่า ‘อาจารย์ บะโช’หรือ ‘อาจารย์ต้นกล้วย’ นั่นเอง ซึ่งบะโช เองก็ไม่ปฏิเสธเวลาที่คนเรียกเขาจากชื่อเล่นนี้ เพราะตัวเขาเองก็มีใจรักผูกพันกับต้นกล้วยต้นนั้นอย่างมาก จากนั้นมาชื่อ  บะโช 芭蕉ばしょう  จึงเป็นไม่ใช่เป็นเพียงชื่อของ กระท่อมที่มีต้นกล้วยเท่านั้น แต่ยังเป็นชื่อเล่นของเขาอีกด้วย […]

กวีชื่อดัง มะทซึโอะ บะโช 芭蕉松尾 (2)

บะโชอาศัยอยู่ในกระท่อมนี้คนเดียว ยามที่ไม่มีแขก หรือยามที่ไม่มีใครไปเยี่ยม เขาจะนั่งมองต้นกล้วยที่สูงโด่เด่อยู่หน้ากระท่อมของเขาอย่างเงียบๆ และนั่งทอดอารมณ์กับเสียงลมพัดที่พัดมากระทบใบของต้นกล้วย บรรยากาศแห่งความเงียบ และความเหงาจะทวีคูณมากขึ้นในคืนที่ฝนตก เสียงฝนตกที่ตกลงมากระทบหลังคากระท่อมที่รั่ว เสียงน้ำฝนที่หยดเป็นช่วงๆอย่างไม่ต่อเนื่อง ลงมาในอ่างใบเล็กที่เขาวางไว้รองรับน้ำฝนบนพื้น คงเป็นเสียงเดียวที่เป็นเสมือนเพื่อนของเขาในยามค่ำคืนที่ฝนตก เสียงน้ำฝนที่หยดดังติ๋ง ติ๋ง หยดลงมาทีละหยดสองหยดอย่างไม่ต่อเนื่อง ลงในอ่างใบเล็ก สำหรับโสตประสาทการรับเสียงของกวีผู้ซึ่งนั่งฟังเสียงอย่างเงียบคนเดียวในกระท่อม ท่ามกลางแสงไฟริบหรี่จากตะเกียงในห้องแคบๆเล็กๆ เสียงน้ำฝนจากหลังคาที่รั่วที่หยดลงลงมากระทบกับอ่างใบเล็กที่วางอยู่บนพื้นในคืนฝนอย่างเช่นคืนนี้ เสียงของน้ำฝนแต่ละหยดที่หล่นลงมากระทบอ่างใบเล็กคงไม่ต่างอะไรกับเสียงประสานที่เข้ากันได้อย่างดีกับเสียงดังจากลมที่พัด ทำให้ได้ยินเสียงดังของใบต้นกล้วยที่ยืนโด่ต้านเสียงลมที่พัดมาอย่างแรงจากทะเลข้างนอกกระท่อม ท่ามกลางสายฝน และเสียงน้ำฝนที่หยดผ่านลงมาจากหลังคารั่วของกระท่อม สำหรับกวีเอกอย่างบะโช คงไม่ใช่เสียงที่ก่อความน่ารำคาญแก่หูของเขาเช่นคนทั่วไป แต่กลับก่อเกิดเป็นบทกวี ที่เข้ากับบรรยากาศในคืนนั้น และขณะนั้นได้อย่างดีเยี่ยม ———— บะโชนั่งฟังเสียงฝน จากหลังคารั่ว  ในกระท่อมที่เงียบเหงา […]