DSC02225

เรื่องสั้น โทษใครดี ( 4)

ตอนนั้นข้าพเจ้าอายุคงไม่เกิน 4 – 5 ขวบ ตอนที่ข้าพเจ้าวิ่งกลับมาจากไปเล่นกลางแดดนอกบ้าน กระโดดเข้ามาในทางเดินของบ้านหลังเล็กที่สวยงามน่าอยู่ของเราบนเกาะฮาวายอันแสนมีเสน่ห์ตรึงใจ ตอนนั้นขาพเจ้าเป็นเด็กร่าเริง ฮาวายเป็นเกาะที่เหมาะและดีเยี่ยมในการที่จะใช้ชีวิตและเติบโตที่นั่น ก่อนที่ฮาวายจะกลายเป็นรัฐในปัจจุบัน แสงอาทิตย์สาดส่องมาไม่ขาดสาย อากาศก็อุ่นสบาย จากการที่เราอาศัยอยู่ห่างจากคาบสมุทรแปซิฟิคเพียงไม่กี่นาที ข้าพเจ้าจะไปเล่นน้ำทุกวัน อากาศจะอบอวลด้วยกลิ่นพฤกษชาติและพันธุไม้เมืองร้อนมากมายที่ขึ้นเต็มไปหมดแทบทุกหนแห่ง ชีวิตในตอนนั้นเป็นชีวิตที่สนุกสนานและเพลิดเพลินมาก อดีตที่แสนดีและแสนหวานของข้าพเจ้า วันนั้นเป็นวันหนึ่งในฤดูร้อนวันที่ขาพเจ้าเพิ่งกลับจากการล่าจิ้งจก ไม่มีชีวิตอะไรที่จะสนุกสนานกว่านี้อีกแล้ว วันนี้เอง วันที่ข้าพเจ้าเพิ่งจะกล่าวถึงนี้ ข้าพเจ้าเพิ่งจะโดดเข้าบ้าน หลังจากออกไปเล่นนอกบ้าน และวันนี้เองที่เปลี่ยนชีวิตของข้าพเจ้าอย่างสิ้นเชิง ข้าพเจ้าตกใจมากที่สุดกับภาพที่ปรากฎอยู่เบื้องหน้า เป็นครั้งแรกที่ข้าพเจ้าตกใจมากที่สุดในชีวิตข้าพเจ้า ตรงทางเดินมืดๆในบ้าน ข้าพเจ้าเห็นพ่อที่แสนประเสริฐและน่าเกรงขามของข้าพเจ้ากำลังนั่งตัวโค้งอยู่บนพื้น เอาหลังพิงผนังบ้านอยู่ ถ้าจะถามว่าข้าพเจ้ารู้ได้อย่างไรว่าผู้ชายคนนั้นเป็นพ่อของข้าพเจ้านั้น ะคงเป็นเรื่องที่เร้นลับก็ว่าได้ ทั้งนี้เพราะข้าพเจ้าจำพ่อของข้าพเจ้าไม่ได้ ถึงจะไม่มีหลักฐานอะไรที่ทำให้ข้าพเจ้าเชื่อเช่นนั้นแต่ก็เช่นทุกครั้ง ข้าพเจ้าแน่ใจว่าเขาจะต้องเป็นพ่อของ   […]

neighbor 032012

เรื่องสั้น โทษใครดี (3)

ข้าพเจ้าได้ยินคนส่วนใหญ่พูดว่า “ผมไม่เคยเสียใจภายหลังและผมจะไม่มีทางเปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อยในชีวิตผม“ ในความเห็นของข้าพเจ้า คำพูดที่ว่านี้เป็นความคิดที่ตื้นเขินและไม่มีหัวคิด คำพูดที่ว่านี้เป็นคำพูดของคนที่หลงเชื่อว่าตัวเขา เหล่านั้นมีความสุขเท่านั้นแหละ บางครั้งข้าพเจ้าคิดว่าถ้าเราให้โอกาส แม้แต่พระ เยซูคงจะขอเลือกทางเดินที่แตกต่างจากที่ว่านี้ สำหรับข้าพเจ้า แน่นอนข้าพเจ้าคงอยากจะเปลี่ยนเหตุการณ์อย่างหนึ่งที่เกิดขึ้นในชีวิตของข้าพเจัาถ้าทำได้ ในความทรงจำตอนเด็กของข้าพเจ้า เราจะมีรูปภาพต่างๆซึ่งเก็บรูปภาพของคนในครอบครัวและญาติสนิทที่ใกล้ชิด รูปภาพเหล่านี้ช่วยเตือนความทรงจำในอดีตของข้าพเจ้าว่ามีความเป็นมาอย่างไร รูปภาพที่ว่าเหล่านี้มักจะหลบซ่อนอยู่ในตู้เก็บของมืดๆหรือไม่ก็ในห้องเก็บของชื้นๆ หรือไม่ก็ห้องที่ไม่มีใครใช้ ตอนท้ายสุดทางเดินของห้องโถง ภาพถ่ายเหล่านี้ปลุกปีศาจร้ายที่แสนจะน่ากลัวในอดีตให้ขึ้นมาได้ ข้าพเจ้าคงจะเสี่ยงกับการที่ถูกคนหาว่าพูดอะไรบ้าๆก็ได้ว่า ภาพเก่าๆของครอบครัวซึ่งส่วนใหญ่กลายเป็นสีเหลือง และแทบจะดูไม่ได้ เพราะกาลเวลาที่ผ่านไปของคนในครอบครัว ข้าพเจ้าจับภาพความเศร้าและภาพหดหู่บนใบหน้าของเรา ที่จริง ภาพเหล่านั้นก็มีอะไรที่ลึกลับอย่างบอกไม่ถูกเหมือนกัน กล่าวคึอภาพที่,ข้าพเจ้าว่าเหล่านั้นเป็นสัญญาณแรกเริ่มที่ส่อให้เห็นความหดหู่ และเศร้าสร้อยใจซึ่งเป็นหลักฐานที่เห็นได้ชัดบนรอยยิ้มของพวกเราทุกครั้งที่คนบอกว่า “เอ้า! ยิ้ม” เวลาถ่ายรูป […]

First image

อาลแบร์ กามูว์–เพียงแค่เดินข้างฉัน

สวัสดี ทุกคนที่แวะเข้ามาหามุมสงบ เงียบ หาอะไรที่อยากอ่าน เชิญตามสบาย เวลาส่วนตัวที่แสนหาได้ยากในสังคมปัจจุบัน ดอกมะลิ ที่แสนน่ารัก  เดินผ่าน เมื่อยิ้มให้กัน  ก็ต้องทักทายด้วยการเก็บภาพไว้เป็นที่ระลึก      วันนี้มีโอกาสอ่านคำคมที่ตัวเองเก็บไว้นานปี ตอนสมัยอยู่ที่แคลิฟอร์เนีย ทำให้อดคิดถึง อาลแบร์ กามูว์ ไม่ได้  เพราะดิฉันเห็นคำคมของเขา ที่คนนำมาเขียนใน stained glass panels แผงกระจกสี พออ่านคำคมของ กามูว์ ก็ต้องรีบคว้าและซื้อจาก Flee market ราคา […]

kotatsu for seibei Sept262019

วรรณกรรมญี่ปุ่น–เซเบ กับ น้ำเต้า (3)

    จากการที่เซเบทุ่มเททั้งกายและใจทั้งหมดให้กับน้ำเต้าของเขานี่เอง เวลาที่เซเบเดินเข้าไปในเมืองไม่ว่าจะเป็นร้านขายของเก่า ร้านขายผัก ร้านขายเครื่องใช้ในครัว ร้านขายขนม ตลอดจนร้านที่ขายแต่น้ำเต้า ยิ่งถ้าเป็นร้านที่แขวนน้ำเต้าไว้ในร้าน เซเบจะไปยืนจ้องมองน้ำเต้าอยู่หน้าร้านนั้นเซเบอายุเพียงแค่ 12 ขวบและยังเป็นนักเรียนชั้นประถมอยู่ พอเซเบกลับมาจากโรงเรียน เซเบไม่สนใจที่จะไปเล่นหัวกับเด็กอื่น แต่เซเบมักจะออกไปดูน้ำเต้าในเมืองคนเดียว พอตกกลางคืนเซเบจะนั่งขัดสมาธิอยู่ที่มุมๆหนึ่งในห้องนั่งเล่นพร้อมกับนั่งขัดน้ำเต้าไป พอขัดเสร็จ เซเบก็จะเทเหล้าลงไปในน้ำเต้าแล้วห่อน้ำเต้าด้วยผ้าเช็ดมือ เก็บไว้ในถังเหล็ก แล้วนำไปเก็บไว้ใต้โต๊ะโคะตะทซึ *2    จากนั้นเซเบจะเข้านอน พอเซเบตื่นขึ้นมาตอนเช้าวันรุ่งขึ้น เซเบจะรีบไปเปิดถังเหล็กดู เซเบจะเห็นว่ามีน้ำเยิ้มออกมาจากเปลือกน้ำเต้า เซเบจะจ้องดูมันโดยไม่รู้สึกเบื่อจากนั้นเซเบก็จะเอาด้ายร้อยน้ำเต้าอย่างทะนุถนอม แล้วเอาน้ำเต้านั้นไปแขวนไว้ตรงที่มีแดด แล้วจึงจะออกจากบ้านไปโรงเรียน เมืองที่เซเบอาศัยอยู่เป็นเมืองการค้าและเป็นเมืองท่าเรือ […]

hyotan

วรรณกรรมญี่ปุ่น–เซเบ กับ น้ำเต้า (2)

 ขอขอบคุณ ภาพตัวอย่างน้ำเต้า ได้จาก Weblio   เรื่องต่อไปนี้เป็นเรื่องราวของเด็กคนหนึ่งที่มีชื่อว่า เซเบกับน้ำเต้า ของเขา หลังจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมีผลทำให้ความสัมพันธ์ของเซเบกับน้ำเต้าของเขา มีอันต้องขาดสะบั้นลง แต่หลังจากนั้นไม่นาน เซเบก็หาของเล่นใหม่มาทดแทนน้ำเต้าของเขาได้ ของเล่นใหม่ที่ว่านี้ก็คือ การวาดรูปซึ่งตอนนี้เซเบกำลังใจจดใจจ่อกับ การวาดรูปเช่นเดียวกับที่ครั้งหนึ่งเซเบเคยใจจดจ่อกับน้ำเต้าของเขามาก่อน พ่อแม่รู้เรื่องที่บางครั้งเซเบซื้อน้ำเต้ามา เซเบมีน้ำเต้าทั้งลูกพร้อมเปลือก อยู่ประมาณ 10 ลูก ราคาตั้งแต่ 3 ถึง 4 เซน*1 จนถึงน้ำเต้าลูกที่มีราคา ประมาณ 15 เซน ไม่ว่าจะเป็นเรื่องตัดหัวจุกน้ำเต้าจนถึงการคว้านเอาเมล็ดข้างในออก ล้วนเป็นงานที่เซเเบ ทำด้วยความชำนิชำนาญ แต่เพียงคนเดียว แม้แต่จุกที่ใช้ปิดน้ำเต้า เซเบก็เป็นคนทำเอง […]

เซเบกับน้ำเต้า

วรรณกรรมญีปุ่่น–หนูเซเบ กับน้ำเต้า (1)

   เซเบ กับ น้ำเต้า    สวัสดีค่ะ ทุกคนที่แวะเข้ามาโรงเรียนเด็กวัดปรียา       ตามที่ตัวเองตั้งใจไว้ก็คือ จะเอาเรื่องแปล และเรื่องที่เขียนตามที่ต่างๆและที่พิมพ์ออกมาขาย ถ้าคนที่แวะเข้ามาอ่านในเว็บนี้ อายุอยู่ในวัย ยี่สิบปี หรือ สามสิบปีขึ้นไป อาจจะไม่เคยอ่านเพราะยังไม่เกิด หรอืเล็กเกินกว่าที่จะอ่านได้ ดิฉัน เริ่มแปล และเริ่มเขียนหนังสือเมื่อเกือบสี่สิบปีที่แล้ว หลังจากออกจากประเทศไทย ไปทำงานที่ญี่ปุ่น หนังสือวรรณกรรม และหนังสือที่ดิฉันเขียน พิมพ์ซ้ำไปหลายคร้้งแล้ว และทางสำนักพิมพ์ทั้งหลาย คงต้องเอาใจตลาด ตามที่รู้ๆกัน […]