images

ขอถามความในใจ ริคิว(3)

คิดถึงอดีตสมัยเด็ก พอพระริคิวออกไปแล้ว ฮิเดะโยะชิ นั่งมองข้าวเดือยในชาม และบ๊วยเค็มดอง (umeboshi)หนึ่งลูกที่พระ   ริคิวให้มา แล้วก็ยกชามข้าวเดือยขึ้นพลุ้ยกินด้วยความเอร็ดอร่อย จนหมดเกลี้ยง หลังจากที่ ฮิเดะโยะชิกินข้าวเสร็จแล้ว พระริคิวก็เข้าไปนั่งในห้องพิธีชงชา โดยที่พระริคิวนั่งตรงข้ามกับ    ฮิเดะโยะชิ …. ฮิเดะโยะชิถามพระริคิวว่า “ข้าวเดือยที่ยกมาให้กิน ท่านคงเห็นว่า ข้าฯมีกำเนิดมาจากตระกูลชาวนาที่ต่ำต้อย ยากจนใช่ไหม” หลังจากถามคำถามพระริคิวแล้ว ฮิเดะโยะชิก็ยังอยู่ในสภาพอารมณ์ที่ว่า ข้าวเดือยที่พระริคิวให้เขากินชามนั้น ทำให้เขาหวนระลึกถึงสมัยตอนที่เขาเป็นเด็กยากจน ฮิเดะโยะชิ เล่าให้พระริคิวฟังว่า “ตอนที่ข้าฯยังเป็นเด็ก แม้ว่าครอบครัวจะยากจน แต่เราก็มีชีวิตสบาย พอตกกลางคืน […]

Sound beach 1 august272013

ขอถามความในใจ ริคิว (2)

ในที่สุดจากพลทหารคนโปรดของ โอะดะ ซึ่งก็คือ ฮิเดะโยะชิในสมัยนั้น เขาก็ได้ก้าวขึ้นสู่ตำแหน่ง ดะอิเมียว ปกครองประเทศญี่ปุ่น ในเรื่องที่จะเขียนให้อ่าน ตัวละคร คือ  ริคิว เขาเป็นพระและเป็นเจ้าพ่อที่มีชื่อเสียงโด่งดังที่สุดในพิธีชงชาญี่ปุ่น ตั้งแต่สมัย โอะดะ จนถึง สมัยฮิเดะโยะชิผู้เป็นใหญ่ปกครองแผ่นดินญี่ปุ่น แต่จากการที่พระริคิว เป็นพระที่มีชื่อเสียงโด่งดังในพิธีชงชา ยิ่งวันพระริคิว ก็ยิ่งมีชื่อเสียง เป็นที่นับหน้าถือตาของประชาชนแต่ด้วยรสนิยมที่ชอบอะไรฉูดฉาดจากความไม่มีสกุลรุนชาติและความไม่มีสุนทรียภาพของฮิเดะโยะชิ ทำให้พระริคิว และฮิเดะโยะชิ ไม่ลงรอยกัน ยิ่งวันพระริคิว กลับเป็นบุคคลที่ประชาชนเคารพนับถืออย่างมาก พระริคิวมีอิทธิพลต่อความคิดของคนทั่วไปในสมัยนั้นอย่างมาก ผลที่จากความโด่งดังของพระริคิวและมีชื่อเสียงของพระริคิว ไปบดบังรัศมี ความเป็นผู้ยิ่งใหญ่ […]

ขอถามความในใจ ริคิว (1)

สวัสดีค่ะเพื่อนๆทุกคน ใครที่สนใจญี่ปุ่น และอยากรู้เรื่องญี่ปุ่น เชิญเลยค่ะ บทความนี้เคยเขียนใน คุยกับวินทร์ หรือ คุณ วินทร์ เลียววารินทร์ นักเขียนซีไรท์สองครั้งและศิลปินแห่งชาติ วันนี้ ขอแวะเข้ามาเขียน เกร็ดความรู้และความประทับใจที่เก็บตก เกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่าง ฮิเดะโยะชิ แลพระริคิว ที่ได้จากการบันทึกในประวัติศาสตร์ และจากหนังเรื่อง “ริคิว นิ ทะซึเนะ โยะ”(利休にたずねよ) หรือ ชื่อเรื่องว่า“ขอถาม(ความในใจ) ริคิว ความรู้พื้นฐาน ก่อนอ่าน สำหรับคนที่ไม่รู้หรือยังไม่เคยได้ยินชื่อเสียงของฮิเดะโยะชิ โทะโยะโทะมิ […]

กวีชื่อดัง มะทซึโอะ บะโช 芭蕉松尾 (2)

บะโชอาศัยอยู่ในกระท่อมนี้คนเดียว ยามที่ไม่มีแขก หรือยามที่ไม่มีใครไปเยี่ยม เขาจะนั่งมองต้นกล้วยที่สูงโด่เด่อยู่หน้ากระท่อมของเขาอย่างเงียบๆ และนั่งทอดอารมณ์กับเสียงลมพัดที่พัดมากระทบใบของต้นกล้วย บรรยากาศแห่งความเงียบ และความเหงาจะทวีคูณมากขึ้นในคืนที่ฝนตก เสียงฝนตกที่ตกลงมากระทบหลังคากระท่อมที่รั่ว เสียงน้ำฝนที่หยดเป็นช่วงๆอย่างไม่ต่อเนื่อง ลงมาในอ่างใบเล็กที่เขาวางไว้รองรับน้ำฝนบนพื้น คงเป็นเสียงเดียวที่เป็นเสมือนเพื่อนของเขาในยามค่ำคืนที่ฝนตก เสียงน้ำฝนที่หยดดังติ๋ง ติ๋ง หยดลงมาทีละหยดสองหยดอย่างไม่ต่อเนื่อง ลงในอ่างใบเล็ก สำหรับโสตประสาทการรับเสียงของกวีผู้ซึ่งนั่งฟังเสียงอย่างเงียบคนเดียวในกระท่อม ท่ามกลางแสงไฟริบหรี่จากตะเกียงในห้องแคบๆเล็กๆ เสียงน้ำฝนจากหลังคาที่รั่วที่หยดลงลงมากระทบกับอ่างใบเล็กที่วางอยู่บนพื้นในคืนฝนอย่างเช่นคืนนี้ เสียงของน้ำฝนแต่ละหยดที่หล่นลงมากระทบอ่างใบเล็กคงไม่ต่างอะไรกับเสียงประสานที่เข้ากันได้อย่างดีกับเสียงดังจากลมที่พัด ทำให้ได้ยินเสียงดังของใบต้นกล้วยที่ยืนโด่ต้านเสียงลมที่พัดมาอย่างแรงจากทะเลข้างนอกกระท่อม ท่ามกลางสายฝน และเสียงน้ำฝนที่หยดผ่านลงมาจากหลังคารั่วของกระท่อม สำหรับกวีเอกอย่างบะโช คงไม่ใช่เสียงที่ก่อความน่ารำคาญแก่หูของเขาเช่นคนทั่วไป แต่กลับก่อเกิดเป็นบทกวี ที่เข้ากับบรรยากาศในคืนนั้น และขณะนั้นได้อย่างดีเยี่ยม ———— บะโชนั่งฟังเสียงฝน จากหลังคารั่ว  ในกระท่อมที่เงียบเหงา […]

กวีชื่อดัง มะทซึโอะ บะโช 芭蕉松尾 (1) 

สวัสดีค่ะเด็กวัดโรงเรียนปรียาทุกคน ตามคำเรียกร้องจากนักศึกษาที่เรียนวรรณคดีญี่ปุ่น เขียนมาบอกว่า อยากรู้ว่า บะโช มีความเป็นมาอย่างไร ดิฉันเขียนเรื่องนี้ให้นักเรียนที่อยากรู้เรื่องไฮคุและเรื่องบะโชอ่านเมื่อสิบปีมาแล้ว โดยส่วนตัวแล้ว ไม่มีความสามารถในการแต่งไฮคุ แต่ชอบบทกวี และสุภาษิตต่างๆ วันนี้ เลยไปเรียบเรียงใหม่ และเอามาให้ทุกคนในเว็บนี้ ที่อาจมีคนที่มีความสามารถทางด้านการแต่งโคลง กลอน ได้อ่านเรื่องเกี่ยวกับ ความเป็นมาของชื่อกวีเอกญี่ปุ่น  ถือว่าเป็นเกร็ดความรู้เล็กๆน้อยๆที่มาแบ่งปันกัน ————————– ถ้าพูดถึง 俳句 ไฮคุ ของญี่ปุ่นใครๆ ก็คงต้องยกให้กวีชื่อดัง มะทซึโอะ บะโช 芭蕉松尾  บะโช เกิดใน ปี ค.ศ.1644 แถวอุเอะโนะ ในจังหวัด […]

Hachi cover

หมาฮะทซิ ผู้ซื่อสัตย Hachiko (1)

สวัสดีค่ะทุกคนที่แวะเข้ามาในโรงเรียนเด็กวัดปรียา ภาพรูปปั้นหมาหรือ  ฮะทซิโค ที่สถานีรถไฟ ชิบะยุ ในกรุงโตเกียว วันนี้ ขอนำเรื่องราวประทับใจที่ดิฉันรู้ ตั้งแต่สมัยไปเรียนต่อที่ญี่ปุ่นให้อ่านกัน จงไปขุดเอาบทความเก่าๆที่เคยเขียนในเว็บเก่าหลายปีมาแล้วมาให้อ่านกัน เพราะวันก่อนเพิ่งจะมีโอกาสดู ดีวีดี ของหนังเรื่องนี้ หมาฮะทซิของญี่ปุ่น ซึ่งฉายไปหลายปีแล้ว แสดงโดย Robert Gere ชื่อ” Hachi: a Dog’s tale” ดูแล้วประทับใจมาก คล้ายๆกับหนังเรื่อง หมาชื่อ แลซซี่ ที่ดูได้ดูดี ไม่เคยเบื่อ เลยอดเอามาให้อ่านกันไม่ได้ คิดว่าส่วนใหญ่คนที่สนใจเรื่องญี่ปุ่นจะรู้เรื่องนี้ […]

japanese house at Tokyo Edo 2013

ขอถามความในใจ ริคิว (จบ)

  เนื้อหาของหนังเรื่องนี้ จึงไม่ใช่เรื่องที่จะเข้าใจได้ง่ายนัก เพราะผู้ดูจะต้องรู้ประวัติความเป็นมา และต้องรู้ถึงเบื้องหลังความสัมพันธ์ที่เริ่มระหองระแหงต่างๆที่เกิดขึ้น ระหว่าง ฮิเดะโยะชิ และริคิว ซึ่งมีบันทึกในประวัติศาสตร์อีกด้วย เป็นเรื่องธรรมด าเมื่อสร้างเป็นหนังอิงประวัติศาสตร์ ย่อมมีการดัดแปลง แต่งเติมเนื้อหาให้สมกับเป็นหนัง เพื่อความเพลิดเพลินแก่ผู้ชม แต่ความจริงในประวัติศาสตร์ที่บันทึกไว้และในหนังที่สร้างออกมาเหมือนกัน ก็คือ ริคิว ได้รับคำสั่ง จากฮิเดะโยะชิให้ฆ่าตัวตาย ด้วยการคว้านท้อง จากบันทึกในประวัติศาสตร์ วันที่ 28 กุมภาพันธ์ เช้าวันนั้นฟ้าร้องและอากาศแย่มาก แต่ฮิเดะโยะชิ ก็ยังส่งคนนำสารให้ไปบอกริคิวว่า เขาได้รับคำสั่งจาก ฮิเดะโยะชิให้ ริคิว  […]

rikyuu

ขอถามความในใจ ริคิว (4)

ความเร้นลับเกี่ยวกับ “ความงาม” ของริคิว จากหนังเรื่องนี้ เมื่อพูดถึง “ความงาม” ผู้ชมจะเห็นได้ชัดถึงความรัก ความลุ่มหลงหรือหลงใหลใน “ความงาม” ที่ ริคิว สร้างขึ้นจากจินตนาการ ความรัก ความหลงใหล และการเสาะแสวงหา “ความงาม”  ที่เขาต้องการไขว่คว้ามาให้ได้ไม่มีวันสิ้นสุด นับตั้งแต่เขายังเป็นวัยหนุ่ม แม้จนวันสุดท้ายของชีวิตของริคิว ริคิว ไม่เกรงกลัวและไม่ยอมก้มหัวให้ใครเมื่อเป็นเรื่อง “ความงาม” แม้แต่ นักรบผู้ยิ่งใหญ่ โอะดะ ที่ให้การสนับสนุน ริคิว มาตั้งแต่ตอนที่เขาเป็นหนุ่ม “ความงาม”  ที่เขาหลงใหลอย่างมากและลึกซึ้งเกินกว่าที่คนจะเข้าใจได้ […]

Our neighbor 2 2019nov

ขอถามความในใจ ริคิว (3)

คิดถึงอดีตสมัยเด็ก พอริคิวออกไปแล้ว ฮิเดะโยะชิ นั่งมองข้าวเดือยในชาม และบ๊วยดองเค็ม(umeboshi)หนึ่งลูกที่ริคิวให้มา แล้วก็ยกชามข้าวเดือยขึ้นพลุ้ยกินด้วยความเอร็ดอร่อย จนหมดเกลี้ยง หลังจากฮิเดะโยะชิกินข้าวเสร็จแล้ว ริคิวก็เข้ามานั่งในห้องชงชานั่งตรงข้ามกับฮิเดะโยะชิ ฮิเดะโยะชิถามริคิวว่า “ข้าวเดือยที่ยกมาให้กิน ท่านคงเห็นว่าข้าฯมีกำเนิดจากตระกูลชาวนาที่ต่ำต้อย ยากจนใช่ไหม” หลังจากถามคำถามริคิวแล้ว ฮิเดะโยะชิคงอยู่ในสภาพอารมณ์ที่ข้าวเดือยชามนั้นทำให้เขาหวนระลึกถึงสมัยตอนที่เขาเป็นเด็ก ฮิเดะโยะชิ เล่าให้ริคิวฟังว่า “ตอนที่ยังเป็นเด็ก แม้ว่าครอบครัวเราจะยากจน แต่เราก็มีชีวิตสบายๆ พอตกกลางคืน ข้าฯจะใช้หน้าตักขอลงแม่นอนแทนหมอน แม่จะบอกข้าฯเสมอว่า ลูกไม่ต้องเป็นห่วงหรือกังวลใจใดๆ  ขอให้ลูกนอนหลับให้สบายใจ พรุ่งนี้เช้าพอลูกตื่นขึ้นมา เรื่องไม่ดีหรือเรื่องที่เป็นห่วงกังวลใจทั้งหลายก็จะหายไปเอง“ฮิเดะโยะชิเล่าเรื่องราวตอนเด็กไป ร้องไห้ไป พอฮิเดะโยะชิพูดจบ ริคิว ก็ยกถ้วยชาที่ชงเรียบร้อยแล้ว […]

ajisai 3 august272013

ขอถามความในใจ ริคิว (2)

ในห้องชงชา ขอเท้าความฉากที่ฮิเดะโยะชิ  รู้ตัวว่ากำลังชะตาจะขาด ไม่รู้จะหันหน้าไปพึ่งหรือไปปรับทุกข์กับใคร นอกจาก ริคิว เราคงจำฉากที่ฮิเดะโยะชิ เดินผ่านเข้าไปที่สวนในบ้านของ ริคิว ฮิเดะโยะชิ เหลือบไปเห็นใบไม้บนต้นอะซะงะโอะ ในสวน ที่ไม่มีดอกอะซะงะโอะ แม้แต่ดอกเดียว  เขาเดินเข้าไปในห้องพิธีชงชา ด้วยจิตใจที่หม่นหมองไม่อยู่กับร่องกับรอย พอฮิเดะโยะชิ เข้าไปในห้องชงชา เขารู้สึกประหลาดใจที่เห็นดอกอะซะงะโอะ ดอกหนึ่งปักอยู่ในแจกันไม้ไผ่ ตั้งอยู่หน้าโทะโคะโนะมะ พอฮิเดะโยะชิ นั่งลงเรียบร้อยแล้ว ริคิวก็เตรียมตัวที่จะเริ่มชงชาให้ฮิเดะโยะชิ ทุกครั้งที่ ริคิว จะทำพิธีชงชา เขาจะต้องเอามือล้วงเข้าไปในหน้าอกชุดกิโมโน เพื่อหยิบกระปุกเล็กใส่ชาสีเขียวเหมือนหยกออกมาเสมอ ในกระปุกชาเล็กสีเขียวที่เขาพกติดตัวใส่ในหน้าอกชุดกิโมโนของเขา […]