Sound beach 1 august272013

ขอถามความในใจ ริคิว (2)

ในที่สุดจากพลทหารคนโปรดของ โอะดะ ซึ่งก็คือ ฮิเดะโยะชิในสมัยนั้น เขาก็ได้ก้าวขึ้นสู่ตำแหน่ง ดะอิเมียว ปกครองประเทศญี่ปุ่น ในเรื่องที่จะเขียนให้อ่าน ตัวละคร คือ  ริคิว เขาเป็นพระและเป็นเจ้าพ่อที่มีชื่อเสียงโด่งดังที่สุดในพิธีชงชาญี่ปุ่น ตั้งแต่สมัย โอะดะ จนถึง สมัยฮิเดะโยะชิผู้เป็นใหญ่ปกครองแผ่นดินญี่ปุ่น แต่จากการที่พระริคิว เป็นพระที่มีชื่อเสียงโด่งดังในพิธีชงชา ยิ่งวันพระริคิว ก็ยิ่งมีชื่อเสียง เป็นที่นับหน้าถือตาของประชาชนแต่ด้วยรสนิยมที่ชอบอะไรฉูดฉาดจากความไม่มีสกุลรุนชาติและความไม่มีสุนทรียภาพของฮิเดะโยะชิ ทำให้พระริคิว และฮิเดะโยะชิ ไม่ลงรอยกัน ยิ่งวันพระริคิว กลับเป็นบุคคลที่ประชาชนเคารพนับถืออย่างมาก พระริคิวมีอิทธิพลต่อความคิดของคนทั่วไปในสมัยนั้นอย่างมาก ผลที่จากความโด่งดังของพระริคิวและมีชื่อเสียงของพระริคิว ไปบดบังรัศมี ความเป็นผู้ยิ่งใหญ่ […]

กวีชื่อดัง มะทซึโอะ บะโช 芭蕉松尾 (1) 

สวัสดีค่ะเด็กวัดโรงเรียนปรียาทุกคน ตามคำเรียกร้องจากนักศึกษาที่เรียนวรรณคดีญี่ปุ่น เขียนมาบอกว่า อยากรู้ว่า บะโช มีความเป็นมาอย่างไร ดิฉันเขียนเรื่องนี้ให้นักเรียนที่อยากรู้เรื่องไฮคุและเรื่องบะโชอ่านเมื่อสิบปีมาแล้ว โดยส่วนตัวแล้ว ไม่มีความสามารถในการแต่งไฮคุ แต่ชอบบทกวี และสุภาษิตต่างๆ วันนี้ เลยไปเรียบเรียงใหม่ และเอามาให้ทุกคนในเว็บนี้ ที่อาจมีคนที่มีความสามารถทางด้านการแต่งโคลง กลอน ได้อ่านเรื่องเกี่ยวกับ ความเป็นมาของชื่อกวีเอกญี่ปุ่น  ถือว่าเป็นเกร็ดความรู้เล็กๆน้อยๆที่มาแบ่งปันกัน ————————– ถ้าพูดถึง 俳句 ไฮคุ ของญี่ปุ่นใครๆ ก็คงต้องยกให้กวีชื่อดัง มะทซึโอะ บะโช 芭蕉松尾  บะโช เกิดใน ปี ค.ศ.1644 แถวอุเอะโนะ ในจังหวัด […]

Hachi cover

หมาฮะทซิ ผู้ซื่อสัตย Hachiko (1)

สวัสดีค่ะทุกคนที่แวะเข้ามาในโรงเรียนเด็กวัดปรียา ภาพรูปปั้นหมาหรือ  ฮะทซิโค ที่สถานีรถไฟ ชิบะยุ ในกรุงโตเกียว วันนี้ ขอนำเรื่องราวประทับใจที่ดิฉันรู้ ตั้งแต่สมัยไปเรียนต่อที่ญี่ปุ่นให้อ่านกัน จงไปขุดเอาบทความเก่าๆที่เคยเขียนในเว็บเก่าหลายปีมาแล้วมาให้อ่านกัน เพราะวันก่อนเพิ่งจะมีโอกาสดู ดีวีดี ของหนังเรื่องนี้ หมาฮะทซิของญี่ปุ่น ซึ่งฉายไปหลายปีแล้ว แสดงโดย Robert Gere ชื่อ” Hachi: a Dog’s tale” ดูแล้วประทับใจมาก คล้ายๆกับหนังเรื่อง หมาชื่อ แลซซี่ ที่ดูได้ดูดี ไม่เคยเบื่อ เลยอดเอามาให้อ่านกันไม่ได้ คิดว่าส่วนใหญ่คนที่สนใจเรื่องญี่ปุ่นจะรู้เรื่องนี้ […]

Our neighbor 2 2019nov

ขอถามความในใจ ริคิว (3)

คิดถึงอดีตสมัยเด็ก พอริคิวออกไปแล้ว ฮิเดะโยะชิ นั่งมองข้าวเดือยในชาม และบ๊วยดองเค็ม(umeboshi)หนึ่งลูกที่ริคิวให้มา แล้วก็ยกชามข้าวเดือยขึ้นพลุ้ยกินด้วยความเอร็ดอร่อย จนหมดเกลี้ยง หลังจากฮิเดะโยะชิกินข้าวเสร็จแล้ว ริคิวก็เข้ามานั่งในห้องชงชานั่งตรงข้ามกับฮิเดะโยะชิ ฮิเดะโยะชิถามริคิวว่า “ข้าวเดือยที่ยกมาให้กิน ท่านคงเห็นว่าข้าฯมีกำเนิดจากตระกูลชาวนาที่ต่ำต้อย ยากจนใช่ไหม” หลังจากถามคำถามริคิวแล้ว ฮิเดะโยะชิคงอยู่ในสภาพอารมณ์ที่ข้าวเดือยชามนั้นทำให้เขาหวนระลึกถึงสมัยตอนที่เขาเป็นเด็ก ฮิเดะโยะชิ เล่าให้ริคิวฟังว่า “ตอนที่ยังเป็นเด็ก แม้ว่าครอบครัวเราจะยากจน แต่เราก็มีชีวิตสบายๆ พอตกกลางคืน ข้าฯจะใช้หน้าตักขอลงแม่นอนแทนหมอน แม่จะบอกข้าฯเสมอว่า ลูกไม่ต้องเป็นห่วงหรือกังวลใจใดๆ  ขอให้ลูกนอนหลับให้สบายใจ พรุ่งนี้เช้าพอลูกตื่นขึ้นมา เรื่องไม่ดีหรือเรื่องที่เป็นห่วงกังวลใจทั้งหลายก็จะหายไปเอง“ฮิเดะโยะชิเล่าเรื่องราวตอนเด็กไป ร้องไห้ไป พอฮิเดะโยะชิพูดจบ ริคิว ก็ยกถ้วยชาที่ชงเรียบร้อยแล้ว […]

ajisai 3 august272013

ขอถามความในใจ ริคิว (2)

ในห้องชงชา ขอเท้าความฉากที่ฮิเดะโยะชิ  รู้ตัวว่ากำลังชะตาจะขาด ไม่รู้จะหันหน้าไปพึ่งหรือไปปรับทุกข์กับใคร นอกจาก ริคิว เราคงจำฉากที่ฮิเดะโยะชิ เดินผ่านเข้าไปที่สวนในบ้านของ ริคิว ฮิเดะโยะชิ เหลือบไปเห็นใบไม้บนต้นอะซะงะโอะ ในสวน ที่ไม่มีดอกอะซะงะโอะ แม้แต่ดอกเดียว  เขาเดินเข้าไปในห้องพิธีชงชา ด้วยจิตใจที่หม่นหมองไม่อยู่กับร่องกับรอย พอฮิเดะโยะชิ เข้าไปในห้องชงชา เขารู้สึกประหลาดใจที่เห็นดอกอะซะงะโอะ ดอกหนึ่งปักอยู่ในแจกันไม้ไผ่ ตั้งอยู่หน้าโทะโคะโนะมะ พอฮิเดะโยะชิ นั่งลงเรียบร้อยแล้ว ริคิวก็เตรียมตัวที่จะเริ่มชงชาให้ฮิเดะโยะชิ ทุกครั้งที่ ริคิว จะทำพิธีชงชา เขาจะต้องเอามือล้วงเข้าไปในหน้าอกชุดกิโมโน เพื่อหยิบกระปุกเล็กใส่ชาสีเขียวเหมือนหยกออกมาเสมอ ในกระปุกชาเล็กสีเขียวที่เขาพกติดตัวใส่ในหน้าอกชุดกิโมโนของเขา […]

rikyuu

ขอถามความในใจ ริคิว (1)

สวัสดีค่ะเพื่อนๆทุกคน ใครที่สนใจญี่ปุ่น และอยากรู้เรื่องญี่ปุ่น เชิญค่ะ ต้องเขียนเรียบเรียงใหม่เพื่อนำมาโพสในโรงเรียนเด็กวัดปรียา หรือ ชื่อโรงเรียนภาษาญี่ปุ่นว่า 寺子屋 อีกครั้ง เพราะที่เคยเขียนไปในโรงเรียนเด็กวัดปรียา เมื่อ เจ็ดปีที่แล้ว ถูกแฮ็กไปหมดเกลี้ยง แต่ไม่เป็นไร แฮ็กได้ก็นำมาเขียนใหม่ได้ ขอแวะเข้ามาเขียน เกร็ดความรู้และความประทับใจที่เก็บตก เกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่าง ฮิเดะโยะชิ และ ริคิว ที่ได้จากการบันทึกในประวัติศาสตร์ และจากหนังเรื่อง “ริคิว นิ ทะซึเนะ โยะ”(利休にたずねよ) หรือ ชื่อเรื่องว่า“ขอถาม(ความในใจ) ริคิว […]

หนังสือ ภาพริมสระน้ำ (ตอนจบ)

ตอนดึก หลังจากที่ลูกนอนหลับไปแล้ว สามีเธอดื่มวิสกี้ไปพลางเล่าเรื่องให้เธอฟังว่า ในตึกของบริษัทที่ทำงานอยู่นั้น ข้างๆลิฟต์ของแต่ละชั้นจะมีช่องให้ส่งจดหมายช่องว่างที่ว่านี้ มีลักษณะเป็นช่องว่างสี่เหลี่ยมยาวจากชั้นหนึ่งจนถึงชั้นเก้า ส่วนที่หันเข้าหาทางเดินนั้น จะทำทะลุลงมาให้เห็นจดหมายที่หล่นลงมาได้จากข้างนอก ครั้งก่อนตอนที่เดินผ่านตรงนั้น ผมจะเห็นซองสีขาวหล่นลงมา จดหมายจะหล่นลงมาถึงพื้นโดยผ่านช่องว่างระหว่างเพดานและทางเดินโดยไม่เกิดเสียง บางครั้งผมจะเห็นจดหมายหล่นติดต่อกันลงมา และหล่นเลยช่องว่างไปก็มี ทางเดินของตึกนี้ จะมืดเป็นพิเศษ เวลาที่ไม่มีใครอยู่แถวนั้น อยู่ดีๆจะเห็นอะไรขาวๆหล่นลงมา ผมจะใจหายวูบ จะบอกว่าความรู้สึกที่ว่านั้นเป็นยังไงดีนะ มันไม่ต่างอะไรกับวิญญาณที่เหงาหงอยยังไงชอบกล พอผมเดินห่างจากทางเดินไปเพียงก้าวเดียว ผมจะเห็นโลกมนุษย์ของเรา ที่เราจะประมาทหรือพลั้งเผลอไม่ได้แม้แต่น้อย ไม่ว่าห้องไหนจะเห็นคนแน่นเอี๊ยดไปหมด ถ้าผมหลุดจากห้องนั้น เพื่อไปห้องน้ำคนเดียว ในระหว่างเดินกลับไปที่ห้อง จะเกิดความรู้สึกเหมือนที่ผมว่านี้ ตอนเช้ามีบางครั้งที่ผมต้องไปบริษัทเช้ากว่าปกติด้วยเรื่องงาน ผมมองไปรอบๆห้องทำงานที่ยังไม่มีใครมา […]

หนังสือ ภาพริมสระน้ำ 1

ภาพริมสระน้ำ       ในสระว่ายน้ำนักกีฬาว่ายน้ำกำลังพุ่งโถมตัวอย่างสุดแรง รอบสุดท้ายของการแข่งขัน เพื่อเข้าสู่หลักชัย ร่างนักกีฬาว่ายน้ำหญิงผิวสีแทนกระโจนลงในสระน้ำคนแล้วคนเล่า ตามด้วยเสียงไล่หลังของโค้ช นักกีฬาว่ายน้ำหญิงคนหนึ่ง พอเธอปีนขึ้นมาถึงแท่นสตาร์ท อยู่ดีดีหัวเธอทิ่มลงในสระน้ำ แผ่นหลังกระแทกกับผิวน้ำ ท่าทางอาการคงหนักเอาการ เพราะเธอหายใจไม่ออก ในขณะเดียวกัน ก็มีรถไฟขบวนหนึ่งค่อยๆวิ่งอ้อมผ่านอีกด้านหนึ่งของสระว่ายน้ำ ผู้โดยสารที่กำลังยืนจับราวกันอยู่ในรถไฟก็คือ พนักงานกินเงินเดือน หรือที่เรียกว่า ‘ซะระริมัง’  ในภาษาญี่ปุ่นที่กำลังจะเดินทางกลับบ้านหลังเลิกงาน สายตาของพวกพนักงานที่อยู่ในรถไฟ มองข้ามตัวโรงเรียนไป จะเห็นภาพของพวกนักกีฬาว่ายน้ำหญิงบนพื้นคอนกรีต และภาพสีฟ้าอ่อนของน้ำที่มีอยู่เต็มสระน้ำที่เพิ่งสร้างเสร็จใหม่ๆโดยไม่ได้ตั้งใจ ภาพที่ว่านี้อาจจะช่วยปลอบประโลมจิตใจของพวกคนงานที่เหนื่อยล้าจนแทบจะหมดเรี่ยวแรง เพราะความร้อนของอากาศ หน้าร้อน ตลอดจนความยากลำบากนานัปการที่พวกเขาแบกรับอยู่ ได้ชั่วครู่ชั่วยามก็ว่าได้ มีชายรูปร่างสูงคนหนึ่งกำลังยืนดู […]

อนุทินรัก สมัยเฮอังของญี่ปุ่น (5)

สถานภาพของผู้หญิงในสมัยเฮอัง จาก อนุทิน คะเงะโร ภาพพจนของผู้หญิงญี่ปุ่น ที่ห่อหุ้มตัวเองในชุดกิโมโนที่ทอด้วยผ้าไหมอย่างดี หลากสี หลายชั้น ที่ทอด้วยไหมและสีสันที่สวยงาม กว่าจะออกมาเป็นกิโมโนะ ให้คนได้ใส่ เพียงแค่เดินผ่านก็อดทึ่งในความสวยงามที่แปลกตา ประณีต ละเอียด ด้วยสีสันที่เลือกเฟ้น เป็นความสวยงามที่มีทั้งความสง่างาม ทั้งหรูหรา แม้กิโมโน ราคาแพงๆอาจจะปักด้วยดิ้นทองก็ตาม แต่ก็เป็นความสวยงามที่ไม่ได้ฉูดฉาด หรือใช้สีฉาบฉวย แต่เป็นความสวยงามที่มีความวิจิตร พิสดาร ไม่อาจจะบรรยายเป็นคำพูดได้ แต่เป็นที่น่าเสียดายที่ว่า นับวันคนญี่ปุ่นที่จะใส่ชุดกิโมโนให้เห็นเหมือนเมื่อสี่สิบปีก่อน ยิ่งวันยิ่งมีให้เห็นน้อยลงทุกที ภาพพจน์ของผู้หญิงญี่ปุ่นในสมัยโบราณที่ห่อหุ้มด้วยชุดกิโมโน และสถานภาพทางสังคมของผู้หญิงญี่ปุ่นในอดีต หรือแม้แต่ปัจจุบันก็ยังเป็นที่วิพากษ์วิจารณ์ของคนทั่วไป […]

First image

อาลแบร์ กามูว์–เพียงแค่เดินข้างฉัน

สวัสดี ทุกคนที่แวะเข้ามาหามุมสงบ เงียบ หาอะไรที่อยากอ่าน เชิญตามสบาย เวลาส่วนตัวที่แสนหาได้ยากในสังคมปัจจุบัน ดอกมะลิ ที่แสนน่ารัก  เดินผ่าน เมื่อยิ้มให้กัน  ก็ต้องทักทายด้วยการเก็บภาพไว้เป็นที่ระลึก      วันนี้มีโอกาสอ่านคำคมที่ตัวเองเก็บไว้นานปี ตอนสมัยอยู่ที่แคลิฟอร์เนีย ทำให้อดคิดถึง อาลแบร์ กามูว์ ไม่ได้  เพราะดิฉันเห็นคำคมของเขา ที่คนนำมาเขียนใน stained glass panels แผงกระจกสี พออ่านคำคมของ กามูว์ ก็ต้องรีบคว้าและซื้อจาก Flee market ราคา […]