rikyuu

ขอถามความในใจ ริคิว (4)

and culture, Japan and culture, Japanese is fun, poet, Terakoya, กวีชื่อดัง, ชีวิตในญี่ปุ่น, วัฒนธรรม ความเชื่อ, โคลง กลอน

ความเร้นลับเกี่ยวกับ “ความงาม” ของริคิว

จากหนังเรื่องนี้ เมื่อพูดถึง “ความงาม” ผู้ชมจะเห็นได้ชัดถึงความรัก ความลุ่มหลงหรือหลงใหลใน “ความงาม” ที่ ริคิว สร้างขึ้นจากจินตนาการ ความรัก ความหลงใหล และการเสาะแสวงหา “ความงาม”  ที่เขาต้องการไขว่คว้ามาให้ได้ไม่มีวันสิ้นสุด นับตั้งแต่เขายังเป็นวัยหนุ่ม แม้จนวันสุดท้ายของชีวิตของริคิว

ริคิว ไม่เกรงกลัวและไม่ยอมก้มหัวให้ใครเมื่อเป็นเรื่อง “ความงาม” แม้แต่ นักรบผู้ยิ่งใหญ่ โอะดะ ที่ให้การสนับสนุน ริคิว มาตั้งแต่ตอนที่เขาเป็นหนุ่ม

“ความงาม”  ที่เขาหลงใหลอย่างมากและลึกซึ้งเกินกว่าที่คนจะเข้าใจได้  และ “ความงาม” ที่เขาเสาะแสวงหามาตลอดชีวิต มีความสำคัญเหนือสิ่งอื่นใดในชีวิตของเขา ขนาดที่ริคิวกล้าพูดกับ โอะดะโดยตรงอย่างไม่เกรงกลัวและเกรงขามใดๆ เมื่อโอะดะ ถามเขาริคิวว่า “ความงาม” ของริคิว คืออะไร ริคิว ตอบ โอะดะ ด้วยคำพูดที่มั่นใจและประทับใจมากก็คือ

เมื่อพูดถึง  “สุนทรียะ หรือ ความงาม

ข้าพเจ้าเป็นคนตัดสิน

ไม่ว่าวัตถุหรือสิ่งของใดที่ข้าพเจ้าเลือกหรือสรรหามาได้

วัตถุและสิ่งของชิ้นนั้น จะก่อเกิดเป็นตำนาน

(เป็นที่เล่าขานตลอดกาลหรือเป็นสิ่งของที่มียี่ห้อและประเมินเป็นราคาไม่ได้)”

แม้จะรู้ว่าเป็นวันสุดท้ายก็ตาม

ฉากสำคัญอีกฉากหนึ่งในหนังที่สร้างได้ประทับใจมากอีกฉากก็คือ ฉากที่

ฮิเดะโยะชิเปิดให้มีเทศกาลการชงชา ภาพประชาชนหลั่งไหลไปดูปรมาจารย์ชงชา

ฮิเดะโยะชิ ไปร่วมในงาน เห็นผู้คนมากมาย แต่ก็ตกใจมากเมื่อเห็น ชาวบ้านแย่งกันดู ริคิวทำพิธีชงชา

ฉากฮิเดะโยะชิไปเห็นสภาพความเป็นจริง สภาพความยิ่งใหญ่ของริคิว ผู้ซึ่งครั้งหนึ่ง ริคิวเคยช่วยชีวิตเขาจากการถูกประหารชีวิตโดยโอะดะ ดังนั้น เขาย่อมเคารพนับถือริคิว

แต่เมื่อ ความเป็นตัวริคิวนั้นยิ่งวันยิ่งใหญ่และมีอำนาจแข่งบารมีกับฮิเดะโยะชิ และริคิว เป็นที่รู้จักของคนมากขึ้นทุกที ขนาดที่พระสร้างรูปปั้นให้ริคิวเป็นที่ระลึก

พอฮิเดะโยะชิไปเห็นรูปปั้นของริคิวที่ยืนมองลงมาข้างล่างในวัดเข้า ความรู้สึกที่กลัวว่า ถ้าปล่อยทิ้งไว้ สักวันริคิวจะยิ่งใหญ่เกินกว่าที่เขาจะควบคุมได้ ความรู้สึกอิจฉาคงเป็นอารมณ์ความรู้สึกที่เกิดขึ้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ดังนั้น เมื่อเขาไปถึงสถานที่ที่ ริคิว กำลังสาธิตการชงชา ภาพชาวบ้านที่ยืนเบียดเสียดแย่งกันดูริคิวชงชาเป็นภาพที่ ฮิเดะโยะชิ ยอมรับไม่ได้

ฮิเดะโยะชิ เดินเข้าไปในที่ๆริคิว กำลังสาธิตการชงชา แล้วก็ล้อเลียน และหมิ่นประมาท ทำให้ ริคิว เสียหน้าและอับอาย ด้วยการสั่งให้ชาวบ้านที่ยืนดูเต็มไปหมดหัวเราะให้เกิดเสียงดังๆ แทนที่จะเงียบสงบ เพราะริคิวกำลังสาธิตการชงชา

ฮิเดะโยะชิเดินเข้าไปหาริคิว แทนที่จะนั่งสำรวมเช่นทุกครั้ง เพื่อให้ริคิวชงชาให้เขา เขากลับพูดจาถากถาง

ฮิเดะโยะชิบังคับริคิว และยื่นข้อเสนอ ให้ริคิว เอากระปุกที่เขาพกติดตัวตลอดเวลาไปให้เขา และถ้า ริคิว ยอมก้มหัวกับพื้นให้เขาเป็นการขอขมา ฮิเดะโยะชิจะยอมยกโทษ ไม่เอาโทษริคิว

ริคิว ไม่ยอมก้มหัวให้ใคร

ริคิวตอบอย่างไม่เกรงกลัวต่อฮิเดะโยะชิ ว่า เขาจะยอมก้มหัวลงกับพื้นกับสิ่งที่เป็น “ความงาม”เท่านั้น

พูดง่ายๆก็คือ ต่อให้ฮิเดะโยะชิ จะเป็นนักรบผู้ยิ่งใหญ่ที่รวมญี่ปุ่นเป็นปึกแผ่น และยิ่งใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่นก็ตาม ต่อให้เขามีอำนาจ มีเงินทองก็ตาม

ริคิว ก็จะไม่มีวันที่ยอมก้มหัวลงกับพื้นให้กับ ฮิเดะโยะชิ  แม้เขาจะต้องตายเพื่อแลกกับ “ความงาม” ที่เขารัก ก็ตาม เขาก็ยินยอมที่จะตาย

Leave a Reply