tonto sept192020

Sun set อาทิตย์ ยามอัสดง จากตุ่ม โทะโรนโตะ เพื่อนรัก

and culture, Canada, England, England, Japanese is fun, novelist, poet, Terakoya, Travel, United Kingdom

ในที่สุด ก็มีเวลามานั่งขีดเขียน ชมภาพ และอ่านเรื่องราวที่เพื่อนๆช่วยกันสร้างสีสันให้ห้องเอหนึ่ง กุ้งเห็นภาพพระอาทิตย์อัสดง หรือพระอาทิตย์ที่กำลังจะร่ำลาจากเราไปที่ตุ่ม ส่งมาให้เพื่อนๆได้ชมกัน จนกว่าจะเจอกันใหม่ในวันพรุ่งนี้ จากการที่กุ้งเกิดในกรุงเทพ ทำงานที่โตเกียว และเรียนที่ อเมริกา ไม่ได้อยู่ในที่ๆจะมีโอกาสได้เห็นพระอาทิตย์ขึ้นและตกดิน เพราะแม้จะอยู่คอนโดในกรุงโตเกียว ตึกสูงอื่นๆก็บังความสวยงามยามเช้าและยามเย็นจนหมดไม่เหลือให้ชื่นชม เมื่อปี 2018 เราบินไปที่ลาว เพราะคนที่บ้านชาวอังกฤษชอบอ่านโคลง กลอน สมัยที่เขาเป็นเด็กๆ ก็คงไม่ต่างจากพวกเราที่อ่านเรื่องของทางตะวันตก ประเทศที่ไกลโพ้น เขาก็เช่นกัน เอเชีย อย่างเช่น พม่า กุ้งก็ต้องเรียนโคลงกลอนญี่ปุ่นตั้งแต่สมัยเก่า จึงมีความชอบเหมือนกัน เราจึงหอบหิ้วเอาหนังสือเล่มหนา รวบรวมโคลงกลอนของนักเขียนอังกฤษ ชื่อดัง ตอนที่เราไปอิตาลี เมื่อปั 2006 หลายปีมาแล้ว เราหอบหิ้วเอาหนังสือ กลอนต่างๆติดตัวไป เวลาเราไปเดิน มีเวลาว่าง เราก็หย่อนก้น นั่งตามสนามหญ้า หรือตามท้องทุ่ง ที่กว้างใหญ่ ไม่มีใครมายุ่งเกี่ยวกับ เรา แล้ว เราก็จะนั่งดูความสวยงามของต้นไม้ เห็นหญ้าที่งอกเต็มไปหมด นอนงีบใต้ต้นไม้ใหญ่ พร้อมกับ ปิ่นโต และข้าวกลางวันที่ทำติดตัวไปกินกันกลางทาง แล้วเราก็จะหยิบหนังสือโคลงกลอน ที่แกเลือกออกมาอ่านให้ฟัง จำได้ดี กลอนชื่อ “Mandalay” เป็นบทกวี ที่แต่งโดย Rudyard Kipling นักเขียนชาวอังกฤษ เกิดก่อนสมัยเมจิญี่ปุ่น เพียงสามปี ถ้าไม่เทียบว่าเขาเกิดสมัยไหน จะจำไม่ได้ เขาเขียน และตีพิมพ์บทกวีนี้ เมื่อปี 1890 เมื่อเขาอายุเพียง 25 ปี ตามที่เราทราบกันดี เขาเกิดในประเทศอินเดีย และบทกวีนี้ เขาบรรยายถึงพม่าซึ่งตอนนั้นเป็นอาณานิคมหรือส่วนหนึ่งของ บริติชอินเดีย บทกลอนนี้ทำเขียนถึงความรู้สึกที่เขามีต่อสาวพม่า ตอนนั้นเขามีอิสระ และแล้วก็ต้องจากแฟนสาวที่เขารัก กลับไปประเทศอังกฤษที่แสนห่างไกลจากพม่าและแน่นอน ด้วยหน้าที่ต้องกลับไปประเทศตัวเอง ก็คงไม่มีโอกาสได้เจอหน้าแฟนสาวพม่า จึงเป็นบทกวีที่มีความหมายและตอนนี้เขามีโอกาสอยู่เมืองไทย

เราก็เลยตกลงใจพากันไปลาว อีกประเทศหนึ่งที่เขาจะได้เห็นและสัมผัส นี่คือความรู้สึกตอนที่ไปเที่ยวประเทศลาว แม้จะไม่ใช่พม่าก็ตาม เราไปพักโรงแรมที่มีห้องอาหารติดแม่น้ำโขง เรานั่งแช่อิ่ม ไม่ยอมไปไหนทั้งวัน ในปีนั้น จีนยังไม่ได้สร้างเขื่อนทำให้แม่น้ำโขงแห้ง และแล้ง ที่โรงแรม มีเรือส่วนตัวพาแขกไปดูพระอาทิตย์ก่อนที่พระอาทิตย์จะตกดิน ลาจากพวกเราไปพักผ่อน กุ้งไม่เคยมีโอกาส ได้นั่งใช้เวลาจิบไวน์ในเรือเล็กๆ แล้วนั่งใจจดใจจ่อ ดูความสวยงามของพระอาทิตย์ตกดิน ก่อนที่พระอาทิตย์จะตกดิน เรานั่งใจจดใจจ่อ นั่งรอเวลาที่เรารอคอย พอได้เวลาพระอาทิตย์จะตกดิน เกือบๆห้าโมงเย็น พระอาทิตย์ที่อยู่ตรงหน้าเรา จะเริ่ม เคลื่อนตัวเร็วมากขึ้น เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ได้เห็นภาพพระอาทิตย์ตกดินที่เราเรียกว่า เฝ้ารอ และเฝ้ามองวินาทีที่พระอาทิตย์กำลังจะตกดิน หรือ ยามอัสดง ในลาว ในเรือลำไม่ใหญ่ เพราะมีอยู่ สี่คน สองคู่ ที่อยู่บนเรือด้วยกัน พระอาทิตย์ตกดิน สวยงามมาก และใครจะรู้ว่า จากวันนั้นมา เรื่องของพระอาทิตย์ก่อนที่จะยิ้มกับเรา จึงเป็นเรื่องสำคัญที่กุ้งอยากเห็นด้วยตาตัวเอง คราวนี้ กุ้งมีโอกาสอยู่หัวหิน ต้องขอบคุณโควิด ทำให้มีโอกาสเห็นคุณค่า ความสวยงามของธรรมชาติ ของอะไรหลายๆอย่างที่มองข้ามไป เริ่มเก็บตกมาเก็บรักษา และทะนุ ถนอมมันใหม่อีกครั้ง

นนี้ ได้เห็นภาพที่ตุ่มส่งมาให้ อดทำให้กุ้งคิดถึง บทกวีของ Mandalay ของ Kipling ไม่ได้ เพราะเกี่ยวกับ พม่า และพระอาทิตย์ที่กำลังจะ ค่อยไม่รีบเร่ง แต่ค่อยๆลับฟ้าที่าเห็นด้วยตามตัวเอง และจากภาพที่ส่งมาจากทางฝั่งของตุ่ม ธรรมชาติไม่ว่าจะอยู่ประเทศไหน หรือแห่งหนใด ความงาม ของธรรมชาติ ไม่เคยเปลี่ยนแปลง แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ก็ย่อมขึ้นกับ อารมณ์ในขณะนั้นของคนชมพระอาทิตย์ไม่ว่า กำลังจะเริ่มออกมายิ้มกับเรา หรือกำลังจะลาจากไปพักผ่อน จนกว่าจะเจอกันใหม่ ภาพห้องหรือบ้านของตุ่ม ถ้าเป็นบ้านกุ้ง ทุกเย็น เมื่อใกล้เวลา กุ้งจะเตรียมชา ถ้าเป็นตุ่มก็คงเป็นกาแฟ สักแก้ว แล้วนั่งพิศดูความสวยงามของพระอาทิตย์ เมื่อใกล้เวลาลาจากเรา ถ้าในภาษาญี่ปุ่นก็คงจะเรียกว่า เป็นเวลา “贅沢な時間” ที่ฟุ่มเฟือย เพราะไม่ใช่ว่าใครๆก็จะทำได้ หรือหาเวลาฟุ่มเฟือยนี้ได้ ในโลกที่เราวิ่งวุ่นกันทุกคน จนบางครั้งไม่เคยมีเวลาให้กับตัวเอง แม้จะเกษียณแล้วก็ตาม

Leave a Reply