Bh8 2019

ไม้แขวนเสื้อญี่ปุ่น (จบ)

Japan and culture, Japanese is fun, Terakoya, วัฒนธรรม ความเชื่อ

การอยู่ในสังคมญี่ปุ่น ที่คนส่วนใหญ่แทบทั้งประเทศจะทำงานเป็นมนุษย์กินเงินเดือน หรือ ซะระรีมัง (Salary man) ใครที่อยากทำงานเอกเทศหรืออิสระ อยู่ในสังคมญี่ปุ่นลำบากไม่น้อยทีเดียว ต่อให้คนนั้นมีความสามารถเก่งแค่ไหน เพราะทำงานในบริษัทไม่ว่าเล็กหรือใหญ่ ยิ่งบริษัทใหญ่มีชื่อเสียงยิ่งดี คนที่ทำงานบริษัทใหญ่ที่มีชื่อเสียงย่อมเป็นที่ยอมรับของคนญี่ปุ่นทั่วไปไม่จำกัดว่าทำงานในวงการไหน แต่ถ้าลืมตัว  ตัวเองมีชื่อเสียง  นึกว่าข้าเก่งแล้ว แน่แล้ว ออกมา ทำงานอิสระ เปิดร้าน เปิดบริษัทเอง ในอดีตคงใช้เวลาอย่างมากกว่าจะพอเอาตัวรอดได้ แต่ปัจจุบัน โครงสร้างทางสังคมการทำงานแบบสมัยก่อนเปลี่ยนไปมากทีเดียว ดังนั้น การที่คนญี่ปุ่นทำงานตามบริษัท องค์กรต่างๆ

ก็ไม่ต่างอะไรกับคนที่เคยมีไม้แขวนเสื้อ เพราะมีตู้มีที่ให้แขวน แต่เมี่อออกจากที่ทำงาน มาเปิดบริษัทเอง ทันทีจะกลายเป็นคนที่มีไม้แขวนเสื้อแต่ยังหาที่แขวนไม้แขวนเสื้อไม่ได้  เพราะยังไม่มีเครือข่าย ไม่มีใครรู้จัก จึงหาที่แขวนไม้แขวนเสื้อไม่ได้

หรือพูดง่ายๆจาก somebodyที่มีตำแหน่งในบริษัทหรือองค์กรที่มีชื่อเสียง ทันทีที่เอาไม้แขวนเสื้อออกจากตู้ที่เคยแขวนประจำ คนๆนั้นก็จะ กลายเป็น nobody ทันที

มีตัวอย่างจริงที่เกิดกับเพื่อนร่วมงาน เขามีชื่อเสียงในระดับหนึ่ง ท่าทางไฟแรง และค่อนข้างฝรั่งจ๋าเพราะไปอเมริกากลับมามีประสบการณ์ ก็ติดนิสัยแบบอเมริกา คิดว่า ถ้าเรามีความสามารถ เราก็ไปทำบริษัทหรือเปิดโรงเรียนสอนภาษาญี่ปุ่นได้เพราะใครๆก็รู้จักเขาดีแล้ว นอกจากนั้น เขายังมีท่าทีที่ติดจากอเมริกาคือ ไม่ถ่อมตัว และค่อนข้างอวดตัวไม่ว่าท่าทางและคำพูด

ในตอนนนั้นเมื่อเกือบสามสิบปีที่แล้ว คนญี่ปุ่นยังไม่นิยมมีรถส่วนตัว แต่เขาขับรถสปอร์ต และแต่งตัวเหมือน แดนดี้ มาจากไหนก็ไม่รู้

พอเขาลาออกจากสถาบันวิจัยฯ ไปสร้างโรงเรียนสอนทางด้านภาษาญี่ปุ่กับเพื่อนอีกคนที่มีชื่อเสียงเช่นกัน เพราะคงคิดว่าข้าฯแน่แล้ว ทันที หลังจากออกไป เขาหาคนไปเรียนภาษาญี่ปุ่น และคนญี่ปุ่นที่ต้องการไปอบรมการสอนภาษาญี่ปุ่นจากบริษัทเขาไม่ได้ คนทั่วไปก็ยังแย่งกันสมัครมาอบรมที่สถาบันฯวิจัยภาษาญี่ปุ่นที่ตัวเองทำงานอยู่  การที่ไม่มีใครสนใจไปอบรมที่บริษัทแต่มาที่สถาบันฯวิจัยก็ เพราะคนญี่ปุ่นทั่วไปให้ความเชื่อถือในชื่อเสียงของสถาบันฯวิจัยที่เราทำงานกันอยู่ และการที่ได้ทำงานในสถาบันวิจัยฯที่มีชื่อเสียง สถาบันวิจัยฯ ก็คงไม่ต่างอะไรกับต้นไทร ที่คุ้มหัว ปกป้อง มีอาชีพมีเงินเดือนทุกเดือน

จึงไม่แปลกในสังคมญี่ปุ่น พอเขาออกไป กลับไม่มีใครสนใจทั้งที่เขาคิดว่าเขามีชื่อเสียง แต่กลับเอาตัวไม่รอด เห็นได้อย่างชัดเจน สังคมญี่ปุ่นเป็นสังคมที่อยู่ร่วมกัน ไม่ทำตัวแปลก ประหลาด หรือทำโอหัง ต้องเข้ากับคนได้  ดังนั้น คนที่ยิ่งมีความสามารถยิ่งถ่อมตัว ไม่ยกตัว ยิ่งมีคนนับถือ เพราะใครก็ตามคิดว่าข้าฯเก่งแล้ว เสร็จแน่ๆ เหมือนน้ำเต็มแก้วแล้ว!

Leave a Reply