อนุทินรัก สมัยเฮอังของญี่ปุ่น (3)

All about books, Japan, Japan and culture, Japanese is fun, ชีวิตในญี่ปุ่น, นักเขียนนวนิยาย, วัฒนธรรม ความเชื่อ, ศาสนา, โคลง กลอน

ทั้งที่เป็นอนุทินที่มีผู้อ่านมากมาย และมีชื่อเสียงติดอันดับเป็นวรรณกรรมคลาสิกเรื่องหนึ่ง แต่เป็นที่น่าเสียดายที่ว่า ไม่มีใครรู้ว่าจริงๆ ผู้เขียนอนุทินนี้ คือใคร เพราะในสมัยเฮอัง เป็นสมัยที่แม้แต่เรื่องของคนธรรมดาสามัญก็ยังไม่มีให้สามัญชนได้อ่านกัน เรื่องที่อ่านๆกันในสมัยนั้น มักจะเป็นเรื่องราวที่เขียนโดยชนชั้นสูง สมัยเฮอังเป็นสมัยที่คนภายนอกไม่อาจรู้ได้ว่า โลกของชนชั้นสูงในสมัยนั้นเป็นอย่างไร สมัยเฮอังเป็นสมัยที่เรารู้จักแต่ละคนจากตำแหน่งที่ได้รับ เพราะสมัยนั้นญี่ปุ่นรับเอาระบบตำแหน่งต่างๆจากมีผลทำให้เรารู้จักแต่ตำแหน่งหน้าที่ของแต่ละคน แทนที่จะรู้จักว่าคนๆนั้นชื่ออะไร และเป็นใคร แม้แต่นางสนมในวังก็ตาม สมัยเฮอังจึงเป็นสมัยแห่งความพิศวง น่าสนใจ น่าศึกษา น่าค้นคว้าอย่างยิ่ง

อนุทิน คะเงะโร

ผู้เขียนอนุทิน คะเงะโร เป็นที่รู้จักดีในฐานะที่เป็นแม่ของมิทซิทซึนะ อนุทินนี้เป็นเรื่องที่เธอเขียนสะท้อนให้เราเห็นชีวิตสาวในวังในสมัยเฮอังของเธอเอง ว่ามีชีวิตความเป็นอยู่อย่างไร

สำหรับคนที่ไม่รู้เรื่องเกี่ยวกับสมัยเก่าของญี่ปุ่น ในสมัยนั้นคนที่จะขีดเขียนได้ จะจำกัดเพียงครอบครัวของชนชั้นสูง ชนชั้นสูงที่มีตำแหน่ง มักจะรวบรวมบทโคลงกลอนต่างๆของครอบครัวไว้เป็นเล่ม

…สันนิษฐานกันว่า การที่ผู้อ่านได้อ่านอนุทินเรื่องนี้ และออกมาสู่สายตาคนภายนอกในเวลาต่อมานั้น คงอาจจะเกิดจากการที่สามีของเธอต้องการ ให้เธอรวบรวมโคลง กลอนต่างๆของครอบครัวเพื่อให้ลูกชายจะได้เขียนโคลง กลอนต่างๆ

ในสมัยนั้น ชนชั้นสูงทุกคนจะแต่งโคลงกลอนโต้ตอบกัน แทนที่จะเขียนเป็นเพียงจดหมายธรรมดา จึงกล่าวกันว่า ผู้เขียนหรือแม่ของมิทซิทซึนะ จึงสอดใส่เรื่องราวต่างๆนับตั้งแต่ ชีวิตส่วนตัว ชีวิตรักของเธอและชีวิตที่เธอต้องแต่งงานกับสามีคะเนะอิเอะ เธอยังได้สอดแทรกบทโคลง กลอนต่างๆที่เธอต้องการแสดงอารมณ์ ความรู้สึกโกรธ คับแค้นใจ และชีวิตของเธอให้โลกได้รับรู้ว่าเป็นอย่างไร

จากอนุทินของเธอ ผู้อ่านโดยเฉพาะผู้หญิงแม้แต่ในปัจจุบัน อ่านแล้วคงจะรับรู้ ความรู้สึกโกรธ เสียใจ ผิดหวัง น้อยใจ และความเหงาของเธอได้อย่างดี และแม้แต่ในปัจจุบันก็คงมีผู้หญิงในโลกที่ต้องใช้ชีวิตแต่งงานในลักษณะนี้ คือ เปล่าเปลี่ยว เหงา และเจ็บแค้นใจตัวเองที่ทำอะไรไม่ได้

(,มีต่อ)

Leave a Reply