ladies in waiting Heian 2012

“อนุทินรัก” สมัยเฮอังของญี่ปุ่น (1)

Japan, Japan and culture, Japanese, Japanese is fun, Terakoya, ชีวิตในญี่ปุ่น, วัฒนธรรม ความเชื่อ

สวัสดีค่ะ ทุกคนที่แวะเข้ามาในโรงเรียนเด็กวัดปรียา หรือ เทะระโคะยะ

เขียนโดย    ปรียา อิงคาภิรมย์

girls' day March32015

    ตามคำเรียกร้องของนักเรียน นักศึกษา และคนทั่วไปที่แวะเข้าไปเว็บเก่าของโรงเรียน Japaneseisfun.com ที่หายไปทั้งโรงเรียน มีนักศึกษาที่เรียนภาษาญี่ปุ่น และสนใจอยากเรียนรู้เรื่องเกี่ยวกับวัฒนธรรม และวรรณกรรมญี่ปุ่นจำนวนหลายหมื่นคน

ตอนนี้ดิฉันพยายามสละเวลาเข้ามาเขียนและเอาเนื้อหาที่คิดว่ามีสาระ และความรู้มาใส่ในโรงเรียนเด็กวัดปรียา สำหรับคนที่สนใจ อยากแสวงหาความรู้เพิ่มเติม หรือ เกร็ดความรู้ทั่วไป

บทความนี้ดิฉันเขียนเมื่อ เดือน เมษายนปี พ.ศ.2532( เพียงแค่ 30ปี ที่แล้ว!) ในวารสาร ไทย-ญี่ปุ่นศึกษา

ก่อนเข้าเรื่องบทความที่จะเขียนต่อไปนี้ ขอย้อนกลับไปสมัยที่ไปเรียนที่ญี่ปุ่น สิ่งที่ได้เรียนรู้อย่างมากจากคนญี่ปุ่นคือ เขาเป็นชนชาติที่ชอบการขีด เขียน มีระเบียบวินัย มีมารยาททางสังคมที่คนญี่ปุ่นทุกคนต้องปฎิบัติกันอย่างเคร่งครัด ไม่ว่าทำอะไร จะออกมาพิมพ์เดียวกันหมดก็ว่าได้ แม้แต่วิธีบิดผ้าขี้ริ้ว ยังเหมือนกันหมด เป็นเกร็ดความรู้ที่เก็บตกมาตั้งแต่เมื่อ ปี พ.ศ.2517 ซึ่งเป็นปีที่ดิฉันเหยียบแผ่นดินญี่ปุ่นเป็นครั้งแรกเป็นเวลาสองอาทิตย์

พอมีโอกาสเหยียบแผ่นดินอาทิตย์อุทัยของญี่ปุ่น ดิฉันสัญญากับตัวเองว่า จะต้องสอบชิงทุนไปเรียนต่อที่ประเทศญี่ปุ่นให้ได้

ความฝันเป็นจริง

ในปี พ.ศ.2518 นี่คือ ตัวอย่างการสร้างความฝัน และวิ่งตามฝัน ทำความฝันที่สร้างไว้ เพราะความฝันที่สร้างไว้เปรียบเสมือนเพลิงที่โหมลุกในใจที่ตัวเองจะต้องทำให้เป็นความจริง เพราะรู้ดีว่า พ่อแม่ไม่มีเงินทองที่จะส่งเสียให้ไปเรียนด้วยทุนส่วนตัวได้ แต่ไม่ได้หมายความว่า เราจะไปเรียนต่อที่ญี่ปุ่นไม่ได้ ดังนั้น มีวิธีเดียวก็คือ ต้องเรียนให้ดีที่สุด เพื่อจะสร้างความฝันให้เป็นความจริงให้ได้ ทำให้ไม่รู้จักคำว่า กลัว หรือ ยากลำบาก รู้แต่ว่า จะสู้ยิบตา เพื่อให้ได้มาในสิ่งที่ต้องการ และนั่นคือจุดมุ่งหมายที่จะต้องทำให้สำเร็จ

(มีต่อ)

 

Leave a Reply