Our front lawn in the US

ชีพจรลงส้นเท้า–นกย้ายถิ่น (1)

  ชีพจรลงส้นเท้า ต้นเดือน กรกฏาคมของทุกปี เราจะเดินทางออกจากอเมริกา เพื่อเดินทางไปยังประเทศอังกฤษ เป็นการพักผ่อนในช่วงฤดูร้อน แถวบ้านที่เราอาศัยอยู่ในอเมริกา อากาศในฤดูร้อนจะร้อนบอ้าว เหงื่อเต็มตัว ขนาดขึ้นหัวแฉะไปหมด ส่วนหน้าหนาวก็หนาวมาก ติดลบสิบหรือยี่สิบองศาเซลเซียส หิมะตกที แทบไม่ต้องออกจากบ้านไปไหน เราจึงตัดสินใจว่า หน้าร้อนทุกปี เราจะเดินทางไปเที่ยวอังกฤษ ภาพบ้านของผู้คน จากข้างบนของปราสาท คอนวี มุ่งหน้าสู่ประเทศอังกฤษ ปีนี้ เราเริ่มออกเดินทาง วันที่ 2 กรกฏาคม 2019 ทุกครั้งที่เราออกเดินทางจากที่บ้านที่เราอาศัยอยู่ในอเมริกา ซึ่งเรียกได้ว่า […]

Salisbury Cathedral2 07152018

โรงเรียนเด็กวัด ปรียา หรือ Terakoya

สวัสดีค่ะ ทุกท่านที่แวะเข้ามาเยี่ยมเยือน โรงเรียนเด็กวัดปรียา หรือ ภาษาญี่ปุ่นว่า เทะระโคะยะ     เว็บไซด์  japaneseisfun.com นี้ ตั้งขึ้นเมื่อ ปี ค. ศ. 2007  ในสมัยนั้น เป็นสมัยที่ วัยรุ่นไทย สนใจภาษาญี่ปุ่นและวัฒนธรรมญี่ปุ่นเป็นอย่างมาก เริ่มตั้งขึ้นหลังจากที่ไปช่วย คุณ แอน นักเรียนไทยที่ไม่เคยเรียนภาษาญี่ปุ่น และทุกอย่างที่เป็นญี่ปุ่น เธอได้สร้างเว็บไซด์ของเธอเองขึ้นมา มีชื่อว่า japankiku.com ดิฉันพอดีกลับมาเมืองไทยก่อนหน้านั้น และได้มีโอกาสติดต่อและรู้จักแอน […]

autumn in Tokyo1 dec2013

การเข้าสู่ “นานาชาติ” ของญี่ปุ่น –จากสายตา อดีตนักศึกษาไทยในญี่ปุ่น (ตอนจบ)

การแก้ไขปรับปรุงจากนี้ไปในอนาคต สิ่งที่ฉันมีประสบการณ์ในสามประเทศ นับตั้งแต่เป็นนักเรียนและเป็นอาจารย์ในประเทศไทย และในประเทศสหรัฐอเมริกาและญี่ปุ่นประเทศไทยและญี่ปุ่นจะมีปัญหาร่วมไม่น้อยทีเดียว ทั้งในประเทศไทยและในญี่ปุ่น การเตรียมตัวสอบนั้น ถือว่าเป็นโลกที่แตกต่างจากการศึกษาดั้งเดิม  ที่มีความสนุกเพลิดเพลิน ความแปลกประหลาดใจในการค้นพบสิ่งแปลกใหม่และความดีใจ แต่ในการศึกษาแบบดั้งเดิม จากการศึกษานั้นๆ จะมีคำตอบให้เราเสมอ แต่ถ้าเกิดเด็กคนไหนค้นหาคำตอบไม่ได้ เราจะมีแนวโน้มมองว่าเด็กคนนั้นเป็นเด็กที่ขาดความสามารถ แต่เราคงไม่ลืมว่าในโลกแห่งความเป็นจริง ยังมีคำตอบอีกมากมายที่เราเองก็ยังค้นหาคำตอบไม่เจอ และคำตอบที่ถูกต้องอาจมีสองหรือสามคำตอบก็ได้ คนหนุ่มสาวที่เคยชินกับการสอบแบบปรนัย เขาหลายคนจะเข้าใจความเพลิดเพลินในการเรียนที่มหาวิทยาลัยหรือเวลาที่ออกไปสู่สังคม และสร้างเครือข่ายที่ดีกับผู้คนภายในและภายนอกองค์กรและทำงานได้ดีหรือไม่ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง คนหนุ่มสาวไม่เพียงแต่ภายในประเทศเท่านั้น แต่ทำงานอย่างกลมกลืนและแข่งขันกับคนในโลกหรือไม่ และจากนี้ไปคนหนุ่มสาวสามารถที่จะสร้างสังคมที่เราอยู่ร่วมกับผู้คนที่มีวัฒนธรรมและค่านิยมที่แตกต่างกันได้หรือไม่ นี่เป็นปัญหาร่วมของไทยและญี่ปุ่น อย่างไรก็ตาม โดยทั่วไป มีแนวโน้มที่ว่า สิ่งต่างๆที่แปลกและความคิดสร้างสรรค์มักจะถูกกีกกัน และถูกทื้งไปอะไรที่เป็นมีเนื้อเดียวกันมักจะมารวมตัวกัน  […]

Japanese onsen

การเข้าสู่ “นานาชาติ” ของญี่ปุ่น –จากสายตา อดีตนักศึกษาไทยในญี่ปุ่น (5)

ทำญี่ปุ่น “ให้เป็นสากล หรือ นานาชาติ “ เพียงแค่ชื่อเท่านั้น    หลังจากที่ฉันทำงานที่สถาบันภาษาญี่ปุ่นแห่งชาติได้สักพัก ฉันถูกทาบทามจากเจ้าหน้าที่ที่สถาบันวิจัยที่ถามฉันไม่คิดจะแปลงสัญชาติเป็นญี่ปุ่นหรือ เพราะถ้าไม่แปลงสัญชาติ ฉันจะไม่ได้รับการเลื่อนตำแหน่งให้เป็นหัวหน้าห้องวิจัย และไม่สามารถทำงานด้านบริหารของสถาบันวิจัยฯได้ ในตอนนั้น ฉันตั้งใจจะทำงานในญี่ปุ่นต่ออยู่แล้ว ตอนแรกฉันเคยคิดที่จะแปลงเป็นสัญชาติญี่ปุ่นเหมือนกัน แต่พอฉันมานั่งคิดดูเกี่ยวกับเรื่องนี้ให้ดี ฉันรับข้อเสนอนี้ไม่ได้ เมื่อฉันได้รับคำบอกว่า ถ้าฉันไม่แปลงสัญชาติเป็นญี่ปุ่น ฉันจะทำงานด้านบริหารจัดการไม่ได้ ทั้งๆที่ทางสถาบันวิจัยเองได้สร้างภาพพจน์และสัญลักษณ์ของญี่ปุ่นให้เป็น “นานาชาติ หรือ สากล” ไม่ใช่หรือ จึงรับชาวต่างชาติอย่างฉันเข้าไปทำงานด้วย อีกอย่าง ถ้าเพียงแค่ฉันทำงานวิจัยของฉันได้ ฉันไม่รู้สึกว่ามีความจำเป็นที่จะต้องเป็นผู้บริหารอะไรเป็นพิเศษ เพียงการยกเอาเหตุผลที่ว่า ฉันเป็นต่างชาติไม่ใช่คนญี่ปุ่น […]

Autumn in Tokyo, Edo Buildings

การเข้าสู่ “นานาชาติ” ของญี่ปุ่น –จากสายตา อดีตนักศึกษาไทยในญี่ปุ่น (4)

กล่าวอีกนัยหนึ่ง ก็คือ ในการประชุม ก็เช่นเดียวกับ ในกรณีที่มีการชี้แจงข้อสงสัยในรัฐสภาของญี่ปุ่น การชี้แจงจะดำเนินการตามที่คนเตรียมเขียนบทไว้ให้ล่วงหน้าเรียบร้อยแล้ว ในระหว่างการประชุมในรัฐสภาไม่อนุญาตให้มีคำถามและข้อโต้แย้งใดๆที่เกี่ยวกับเรื่องนั้นๆ อะไรที่ฟังแล้วไม่เข้าใจก็ทิ้งไว้ทั้งๆที่ไม่เข้าใจอย่างนั้น ไม่ว่าจะมีคนที่ไม่เห็นด้วยก็ตาม ทั้งนี้ก็เพราะข้อสรุปเกี่ยวกับเรื่องนั้นๆก็มีการเตรียมไว้เรียบร้อยแล้วเช่นกัน  ดังนั้น การเสนอความคิดเห็นในที่ประชุมก็เป็นความคิดเห็นจากฝ่ายเดียว โดยไม่มีการวิจารณ์ด้านเชิงบวก หรือด้านเชิงสร้างสรรค์ ตลอดจนการโต้แย้งใดๆ นานๆครั้ง ก่อนจบการประชุม อาจมีประธานในที่ประชุมกล่าวแสดงความคิดเห็นอะไรเพิ่มเติมก็ได้ซึ่งถือว่าเป็นเรื่องปกติธรรมดา นอกจากนั้น ในการประชุมทางด้านวิชาการ แทบจะไม่มีใครถามคำถามเกี่ยวกับเนื้อหางานวิจัยที่เพิ่งพูดจบไป พอผู้พูด พูดเสร็จแล้ว ผู้ดำเนินรายการก็พร้อมที่จะเปลี่ยนให้ ผู้พูดคนต่อไปขึ้นมาพูด นี่ก็ถือเป็นเรื่องธรรมดาที่ไม่แปลกเช่นกัน ในงานประชุมทางด้านวิชาการแห่งหนึ่ง ฉันถามนักวิชาการชาวออสเตรเลียที่ฉันรู้จักดีว่า “ทำไมไม่ค่อยเห็นคนที่มาประชุมงานวิชาการยกมือถามคำถาม”  นักวิชาการชาวออสเตรเลียนตอบฉันว่า […]

Sashimi

การเข้าสู่ “นานาชาติ” ของญี่ปุ่น –จากสายตา อดีตนักศึกษาไทยในญี่ปุ่น (3)

ไม่มีตัวตนของเสรีภาพทางด้านวิชาการ การทำญี่ปุ่นให้ เป็น “นานาชาติ หรือ สากล” นั้น เป็นเพียงชื่อเท่านั้น ตอนแรกที่ฉันไปเรียนต่อที่ประเทศสหรัฐอเมริกา ประเทศที่ฉันมีอิสระเสรี มีความเป็นตัวของตัวเองในการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นและถกเถียงกับคนอื่นได้อย่างสบายใจ บรรยากาศใหม่ๆที่ได้รับทำให้ฉันคิดว่า ถ้านักศึกษาไม่เข้าใจอะไร นักศึกษาก็จะยกคำถามขึ้นมาถามผู้สอนได้อย่างเต็มที่ ส่วนผู้สอนก็จะตอบคำถามนักศึกษาจนกว่านักศึกษาจะเข้าใจ   ถ้าผู้สอนอธิบายแล้ว นักศึกษายังไม่เข้าใจ ผู้สอนสัญญากับนักศึกษาว่าคราวหน้าจะอธิบายให้ฟังอีกครั้ง หรือแม้แต่เวลาที่ฉันไปร่วมงานประชุมทางด้านวิชาการ นักวิจัยที่มีผลงานเสนอให้ผู้ฟังในที่ประชุมทางวิชาการ พูดเสร็จก็แทบจะไม่มีใครยกมือถามคำถาม ฉันแทบไม่เคยเห็นว่าจะมี นักวิจัยคนไหนที่จะต้องจดคำถามที่ผู้เข้าร่วมในงานวิชาการถามเลย บรรยากาศที่ว่าเป็นเรื่องปกติธรรมดาทั้งในการประชุมทางด้านวิชาการในประเทศไทยและประเทศญี่ปุ่น เมื่อมองย้อนกลับไปในสมัยฉันเป็นนักเรียนมัธยมต้น ฉันได้รับคำเตือนและคงจะรำคาญจากครูผู้สอนชาวไทยว่า ฉันถามคำถามมากเกินไป ในขณะที่ไม่เห็นมีนักเรียนคนอื่นไม่เข้าใจ และถามครูผู้สอนเหมือนฉัน  ตั้งแต่นั้นมา […]